कढ़ी

खाना बनाना सीख रहा हूँ ..

हॉस्पिटल से छूटी मिलने पर डॉक्टर साहब ने मशवरा दिया

अपने stomach पे तरस खाओ

घर का बना कुछ दिन कोई साधा खाना खाओ

क्यों दुश्मन बने हो

 

मैंने कहा कोई दवाई लिख दीजिये तो उन्होंने कागज़ पे लिखा

घर का खाना

मशवरे की कोई फीस न लगी

 

खैर मैंने खाना बनाना सीख ही लिया

Youtube से

कुछ यारो से

पर जितना भी चाहूं

कितना भी खाऊं

हमेशा ज्यादा बन जाता हैं

 

तुम्हारी तरह नाप तोल कर

 मुझे चाय के  बनानी नहीं आती  ..

आज छूटी थी

न सुबह उठने की जल्दी थी और न ही सोने की

बर्तन उठाया और शुरू कर दी गैस पे कढ़ी बनानी

छोटी छोटी गोल गोल पकोड़ियों नांच रही थी

जैसे नाचते है बारिश में बच्चे

बरसात से भीगे आँगन में

 

एक मशवरा आया मन में

अपने हॉस्टल वाले यारो को दावत दे डालूँ

 

फिर सोचा के थोड़ी सी कड़ी

अपने काम काजी दोस्त को भी भेज दूं

फिर ख्याल आया के

कहीं वो ये न सोचे के

मिलने आ धमका हैं फिर से ...

 

मन समझाया स्टील का डिब्बा उठाया

कड़ी लिए पहुँच ही गया  उसके घर ...

घंटी बजायी ...

दरवाजे  को खुलने में थोड़ी सी देरी लगी

सोचा शायद busy हैं अपनी weekend planning में

 

दरवाजा खोला..

मैं थोड़ा सा झिझका..

और स्टील का

आगे किया

उसने कड़ी को अनदेखा किया

और कहा - अभी अभी MC 'D हो के आये हैं |

 

फिर वही बात !!!

हम सब के पास हर कहानी के दो वर्ज़न होते हैं
एक दुसरो को सुनाने के लिए
और एक खुद को समझाने के लिए |
जैसे कि प्यार भी
हम सब एक ही तरह के बिज़नेस में हैं
Show Off बिज़नेस
चाहे कितनी भी सादगी से किया जाए |
इधर उधर चाय सिगरेट सुलगाते सुलगाते कोई न कोई आशिक़ भूतिया हर वक़्त फ़ोन पे बतियाता मिल जाता हैं और एक घिस्सी पिट्टी लाइनों को हर तरफ सरकारी पोचे कि तरह चलाता हैं |
हंसी आती सुन के ...
प्यार की सबसे खूबसूरत बात उसके साथ आने वाली परेशानियाँ हैं, अड़ंगे हैं, मुश्किलें हैं,
हाँ हाँ आपको भी बता देता हूँ ...
लाएं कान और आँखों से गौर कीजिये

एक बात पूछूं” ?
“पूछो”
"तुम मुझे सच में प्यार करते हो”
“हाँ”
क्यों?
“बस ऐसे ही”
“ऐसे ही? बताओ न”
हाँ बाबा हाँ
समझ में नहीं आता किसी को पसंद करने या प्यार करने की कोई वज़ह होना ज़रूरी है?
बिना वज़ह के कोई किसी को कैसे प्यार कर सकता है”?
“प्यार दुनिया की सबसे अच्छी बात है ही इसलिए क्योंकि उसके पीछे कोई वज़ह नहीं होती. कोई लॉजिक नहीं होता. जो बातें समझ आ जाती हैं वो साधारण हो जाती हैं. क्योंकि उनमें कोई रहस्य या मिस्ट्री बाकी नहीं रहते . एक्साइटमेंट नहीं रह जाता. इसीलिए बाक़ी बातें उतनी सुन्दर हो ही नहीं सकतीं जितना कि प्यार. जिस दिन इंसान ये समझ गया उसे प्यार क्यों होता है, प्यार भी मैथ्स की थ्योरम की तरह बोरिंग हो जाएगा |
इश्क़ में कहते हो हैरान हुए जाते हैं,
ये नहीं कहते कि इन्सान हुए जाते हैं।
कमिटमेंट और लॉयल्टी जैसे शब्द नौकरी में अच्छे लगते है, प्यार में इन शब्दों से गुलामी की बू आती है. अगर हमें कोई गुलाब का फूल बहुत अच्छा लगता है तो उसके उसको डब्बे में बंद करके मारने की बजाय हमें गमले में दूसरे के लिए छोड़ देना चाहिए. याद करो अपने साथ के वो लोग जो दिन भर में दस बार love you forever बोलते थे.
आज देखो उनको कहां गए वो लोग और कहां गया उनका प्यार |
प्यार को समझने की कोशिश करना बेईमानी है. अगर इस दुनिया में कुछ समझने और सहेजने लायक है तो वो हैं ‘पल’ और पल का कोई सच-झूठ, सही-गलत, पास्ट-फ्युचर नहीं होता |
अगली बार एक दूसरे को पक्का पहला प्यार करेंगे.
ज़िन्दगी क्या हैं ?
एक सवाल ही तो हैं |
और तुमसे प्यार क्या है ......??
एक ख्याल ही तो हैं |

पंकज शर्मा

RAAKH

ਇਕ ਸ਼ਮਾ ਸੀ ਜੋ ਰਾਤ ਰਾਤ
ਜਾਗ ਜਾਗ ਸੇਕੀ
ਸਿਰ ਉੱਤੇ ਜਗਦੇ ਸੀ ਕੁਝ
ਚਾਨਣ ਵਰਗੇ
ਦੇਖੋ ਤਾਂ ਦੋ ਸੀ ...
ਸਮਝੋ ਤਾ ਇਕ ਸੀ

ਰਾਤਾਂ ਜਾਗ ਜਾਗ ਕਟੀਆਂ
 ਤਾ ਸਮਝੇ ਰਾਤਾਂ ਕਿੰਨੀਆਂ ਲੰਬੀਆਂ ਸੀ

ਇਹ ਵੀ ਸਮਝੇ ਕਿ ਰੋਜ਼ ਸਵੇਰ
ਕਿੰਨੀ ਮੁਸ਼ਕਿਲ ਨਾਲ ਹੁੰਦੀ ਹੈਂ

ਇਕ ਦਰਦ ਸੀ
ਜੋ ਸਿਗਰਟ ਦੀ ਤਰ੍ਹਾ
ਦਿਨ ਰਾਤ
ਮੈਂ ਜੋ ਵੀ ਚੁਪਚਾਪ
ਲੁੱਕ ਛਿੱਪ ਪੀਤਾ
ਓਹ ਸਿਰਫ ਮੰਨ ਘੜਣਤ
ਗੱਲਾਂ ਹਨ
ਕਿੱਸੇ ਹਨ
ਕਹਾਣੀਆਂ ਕੁਹਣੀਆਂ ਹਨ
ਟੁਚੀ ਟੁਚੀ ਕਵਿਤਾਵਾਂ ਹਨ

ਫਰਜ਼ ਕਰੋ ਜੋ ਵੀ ਸੀ
ਸਭ ਮੈਂ ਸਿਰਫ
ਸਿਗਰਟ ਦੇ ਨਾਲੋਂ
ਰਾਖ ਵਾਂਗ ਝਾੜੀਆਂ ਨੇ

ਹੁਣ ਮੈਂ ਸ਼ਾਇਦ ਸਾਰੀ ਉਮਰ
ਜਿਸਮਾ ਦੇ ਚਿਕੜ ਫਰੋਲ ਕੇ
ਲ੍ਭਾਗਾਂ ਇਸ ਇਸ਼ਕ਼ ਨੂੰ ..

ਵਰਜਿਤ ਅਵਰਜਿਤ
ਮਾਸ ਵਿਚ
ਆਸ ਵਿਚ

ਲ੍ਭਾਗਾਂ ਇਸ ਮਹਿਕ ਨੂੰ
ਲ੍ਭਾਗਾਂ ਇਸ  ਮੁਸ਼ਕ ਨੂੰ

ਇਹ ਕੀ ਪਤਾ
ਕਿਸ ਦੀ ਰਜ਼ਾ

ਦਹਿਲੀਜ਼ ਤੋਂ ਉਰਲੀ ਤਰਫ਼ ਮੇਰਾ ਗੁਨਾਹ
ਦਹਿਲੀਜ਼ ਤੋਂ ਪਾਰਲੀ ਤਰਫ਼ ਮੇਰੀ ਸਜ਼ਾ

ਇਕ ਪੈਰ ਦਹਿਲੀਜ਼ ਅੰਦਰ
ਇਕ ਪੈਰ ਦਹਿਲੀਜ਼ ਬਾਹਰ

ਨਾ ਮੈਂ ਇਧਰ
ਨਾ ਮੈਂ ਓਧਰ

ਕਿਸ ਵੱਲ ਜਾਵਾਂ
ਜਦ ਕੋਈ ਰਾਹ ਨਹੀਂ |

ਬਸ ਬਸ ਹੋਲੀ ਵਕ਼ਤ ਬੀਤਦਾ ਜਾਵੇਗਾ
ਇਕ ਦਿਨ ਜਿਵੇਂ ਹਮੇਸ਼ਾ ਹੁੰਦਾ ਆਇਆਂ ਹੈਂ
ਗਲਤ ਤੇ ਸਹੀਂ ਆਪਣੀ ਥਾਂ ਬਦਲ ਲੈਣਗੇ

ਤੇ ਦੁਨੀਆਂ ਵਿਚ ਤੇਰੇ ਤੇ ਮੇਰੇ ਬਗੈਰ ਕਿਸੇ ਨੂੰ
ਕੰਨੋ ਕੰਨ ਇਸ ਦੀ ਖਬਰ ਨਹੀਂ ਮਿਲਣੀ

ਕੁਝ ਚੀਜਾ ਕੇਵਲ ਸਾਡੀਆ ਹੁੰਦੀਆਂ ਨੇ ..
ਸਿਰਫ ਸਾਡੀਆਂ
ਮਤਲਬ ਆਪਣੇ ਦੋਵਾਂ ਦੇ ਹਿਸੇ  ਦੀਆਂ
ਜੋ ਕੋਈ ਨਹੀ ਦੇਖ ਸਕਦਾ ....

ਅਖਾਂ ਬੰਦ ਹੋਣ ਤੇ ਓਹੀ ਦਿਖਦਾ
ਜੋ ਤੁਸੀਂ ਦੇਖਣਾ ਚਾਹੋ

ਸ਼ਾਇਦ ਜਿਸ ਦਿਨ ਦੇਖਣਾ ਤੇ
ਸਮਝਨਾ ਜਾਣ ਜੋਗੇ
ਮੈਨੂ ਆਵਾਜ਼ ਮਾਰ ਵਾਪਸ ਸੱਦ ਲੈਣਾ

ਪੰਕਜ ਸ਼ਰਮਾ

ਆਵਾਜ਼

ਚਾਰ ਚੁਫੇਰੇ ਸ਼ੋਰ ਸ਼ਰਾਬਾ ਆਵਾਜ਼ ਦਾ ਹੋਲਾ ਗੋਲਾ
 ਜੀ ਕਰਦਾ ਆਪਣੇ ਘਰ ਦੀ ਕੰਧ ਨਾਲ ਮਾਰ ਕੇ ਆਪਣਾ ਸਿਰ ਭੰਨ ਲਾ ....
ਫਿਰ ਮੰਨ ਵਿਚ ਬੈਠਾ ਕੋਈ ਆਵਾਜ਼ ਮਾਰ ਬੋਲਿਆ  ...
" ਰੁੱਕ ਜਾ ਸ਼ੁਦਾਈਆਂ - ਤੇਰੇ ਘਰ ਦੀ ਕੰਧ ਕੱਚੀ ਹੈਂ
ਕਿਧਰੇ ਓਹ ਵੀ ਢਹਿ ਨਾ ਜਾਵੇ |"

ਤਲਾਸ਼

ਜਿਵੇਂ ਜਿਵੇਂ ਰਾਤ ਪੈਂਦੀ ਹੈਂ , ਇਹ ਮਗਜ਼  ਸਮੁੰਦਰ ਵਾਂਗ ਡੂੰਘਾ ਹੋ ਜਾਂਦੈ..
ਸਮੁੰਦਰ ਕੁਝ ਸਵਾਲਾਂ ਦਾ ..
ਜਦੋ ਇਹ ਮਗਜ਼ ਦੁਨੀਆ ਨੂੰ ਛਡ ਕੇ ਆਪਣੇ ਅੰਦਰ ਨੂੰ ਜਵਾਬ ਦਿੰਦੈ
ਤਾਂ ਇਕ ਕਿੱਸਾ ਬਣਦਾ ਹੈਂ ...
ਅੱਜ ਇਕ ਚਿਰ੍ਰਾ ਮਗਰੋ ਰੂਹ ਦਾ ਖਿਆਲ ਆਇਆ ..
ਜੋ ਮੈਨੂ ਅਕਸਰ ਇਕਾਂਤ ਵਿਚ ਦੇਖ ਆ ਘੇਰਦੀ ਸੀ ..
ਹੁਣ ਸਵਾਲ ਨਹੀਂ ਕਰਦੀ ..

ਹਰ ਵਾਰ ਭੀੜ ਤੋਂ ਨਠ ਕੇ ਅਖਾਂ ਨੂੰ ਬੰਦ ਕਰ ਮਿਲਣ ਲਈ
ਤਰ੍ਲਾਉਂਦਾ ਹਾਂ ਤਾਂ ਓਹ ਆਉਣ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾ ਹੀ ਮੈਨੂ ਕਿਸੇ ਪੰਨੇ ਤੇ ਦਫ਼ਨ ਕਰ ਚਲੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈਂ
ਰੋਜ਼ ਓਸਨੂ ਮਿਲਣ ਲਈ ਕਦੀ ਲੋਕਾ ਦੀਆਂ ਨਜ਼ਰਾ ਵਿਚ ਭਾਲਦਾ ਹਾਂ ...
ਕਦੇ ਹਨੇਰੀਆਂ ਗਲੀਆਂ ਵਿਚ ..
ਕਦੇ ਕਿਸੇ ਕੱਚੇ ਛੋਟੇ ਮਿੱਟੀ ਦੇ ਘਰਾ ਵਿਚ ਭਾਲਣ ਲਈ ਰੋਜ਼ ਨਿਕਲਦਾ ਹਾਂ ....

ਕਦੇ ਤਾਂ ਇਸ ਲ੍ਫ੍ਜਾਈ ਦੁਨੀਆ ਤੋਂ ਬਾਹਰ ਮਿਲ ਸਕਾ ...
ਓਹਨੁ ਆਪਣੇ ਸਾਹਮਣੇ ਬਿਠਾ ਕੇ ਓਹਨੁ ਸੁਣਨ ਲਈ ਰਾਹ ਲਭਦਾ ਹਾਂ ...
ਪਰ ਓਹ ਪਨਿਆਂ ਤੇ ਮਿਲ ਕੇ ਖੁਸ਼ ਹੈਂ ...

ਪਰ ਅੱਜ ਕਲ ਰੋਜ਼ ਕੋਸਿਸ਼ ਕਰਦਾ ਹਾਂ ...
ਸੋਚਾ ਤੇ ਸਾਗਰ ਵਿਚ ਡੁੱਬ ਕੇ ਤੇਰੇ ਨਾਲ ਕੀਤੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ....
ਬੋਲ , ਲਫਜ਼ , ਨ੍ਮ੍ਜ਼ਾ ਰਮਜ਼ਾ ਤੇਥੋ ਲੈ ਕੇ ਮੁੜ ਸਕਾ ..
ਪਰ ਕਈ ਦਿਨਾ ਤੋਂ ਹੁਣ ਮੈਂ ਰੋਜ਼ ਕੋਸਿਸ਼ ਕਰਦਾ ਹਾਂ ..

ਤੇਰੇ ਬੋਲ ਮੇਰੇ ਅੰਦਰ ਉੱਤਰ ਸਕਣ ....
ਕੁਝ ਲਫ਼ਜ਼ ਮੇਰੇ ਕੰਨਾ ਤਕ ਪਹੁੰਚ ਸਕਣ..
ਜਿਥੋ ਮੈਂ ਆਪਣਾ ਕੋਈ ਕਿੱਸਾ ਅੱਗੇ ਤੋਰ ਸਕਾ ...

ਤੇਰੇ ਨਾਲ ਹੋਈ ਕਿਸੇ ਮੁਲਾਕਾਤ ਗਲਬਾਤ ਨੂੰ
ਲਫਜਾ ਵਿਚ ਲੁਕੋ ਸਕਾਂ..
ਓਹ ਕਾਰਵਾਂ ਫਿਰ ਚੱਲੇ ...
ਦਿਨ ਭਰ ਕਿਸੇ ਭੀੜ ਵਿਚ ਇੱਕਲੇ ਤੁਰਦੇ ਰਹੀਏ

ਜਦੋ ਦੁਪਹਿਰ ਤੇ ਸ਼ਾਮ ਦਾ ਰੰਗ ਚੜਿਆਂ ਹੋਵੇ .....
ਬੱਦਲ  ਵੀ ਕੋਈ ਸਾਜਿਸ਼ ਦਾ ਇਸ਼ਾਰਾ ਕਰੇ .....
ਆਪਣੀ ਧੜਕਦੀ ਧੜਕਨ ਨਾਲ ...

ਬਦਲਦੇ ਮੌਸਮ ਵਿਚ ਵਰਖਾ ਹੁੰਦੀ ਰਹੇ ...
ਸ਼ਾਮ ਵੀ ਫਿਰ ਰਾਤ ਦੇ ਗਲ ਮਿਲੇ ਤਾ ਇਹ ਮੁਲਾਕਾਤ ਨਾ ਮੁਕੇ ...

ਓਹ ਕਿਨਾਰੇ ਤੇ ਉਤਰਦੀ ਹੈਂ ...
ਓਹਦਾ ਮੁਹਾਂਦਰਾ ਦੇ ਜ਼ਿਕਰ ਕਿਸੇ ਕਹਾਣੀ ਵਰਗਾ ਡੂੰਘਾ ..
ਮੈਂ ਓਹਦੀਆਂ ਡਿਗਦੀਆਂ ਨਜ਼ਰਾ ਨੂੰ ਦੇਖਦਾ ਹਾਂ
ਜਦੋ ਓਹ ਹਲਕਾ ਜਿਹਾ ਮੁਸਕਰਾਉਂਦੀ ਹੈਂ ...
ਤਾਂ ਵਰਖਾ ਨੂੰ ਹੋਰ ਤੇਜ਼ ਕਰਦੀ ਹੈਂ ...
ਵੇਖਣ ਵਾਲੇ ਦੀ ਨਜ਼ਰਾ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਨਾਲ ਬੰਨ ਲੈਂਦੀ ਹੈਂ
ਓਹ ਆਉਂਦੀ ਹੈ ਤਾਂ ਸਭ ਕੁਝ ਭੁੱਲ ਜਾਵਾਂ ..
ਓਹ ਸਿਰਫ ਮੇਰੇ ਲਈ ਆਈ ਹੈਂ ...


ਮੁਲਾਕਾਤ ਮੁਕਾਉਣ ਲਈ ਚੰਦ ਸਾਜਿਸ਼ ਕਰੇ ..
ਮੈਂ ਉਂਗਲਾ ਤੇ ਲਗੇ ਤਾਰਿਆਂ ਨੂੰ ਗਿਣਦਾ ਰਹਾਂ ..
ਤੇ ਹਥ੍ਹਾਂ ਤੇ ਪਏ ਨਿਸ਼ਾਨਾ ਨੂੰ ਤੇਰੀ ਤਲੀ ਤੋਂ ਲਾਹ ਕੇ
ਆਪਣੇ ਨਾਮ ਲਾਵਾਂ ....
ਸਮੁੰਦਰ ਦੀ ਰੇਤ ਓਤੋੰ ਚੰਦ ਦੋਵਾਂ ਨੂੰ ਤਕਦਾ ਰਹੇ  ...
ਮੈਂ ਚੰਦ ਨੂੰ ਅਮਾਵਸ ਕਹਿ ਕੇ ਦੂਰ ਕੀਤੇ ਲੁੱਕ ਜਾਣ ਲਈ ਆਂਖਾ
ਪਰ ਤਾਰੇ ਮਜਬੂਰੀ ਵਿਚ ਜਾਗਦੇ ਹਨ ....
ਪਹਿਲਾ ਤਾਰੇ ਮੇਰਾ ਮੰਨ ਪਰਚਾਉਂਦੇ ਸੀ ...
ਪਰ ਅੱਜ ਮੈਂ ਨਹੀਂ ਚਾਹੁੰਦਾ ਓਹ ਮੇਰੀ ਗਲਬਾਤ ਦੇ ਗਵਾਹ ਬਣਨ

...
ਮੈਂ ਰੇਤ ਨੂੰ ਰਾਤ ਦਾ ਗਵਾਹ ਬਨਾਵਾਂ ...
ਹਰਫ਼ ਚਲਦੇ ਚਲਦੇ ...
ਸਮੁੰਦਰ ਦੀ ਏਕ ਲਹਿਰ ਸਾਰੀ ਗਲਬਾਤ ਨੂੰ ਮੇਰੇ ਕੋਲੋ ਖੋ ਲੈਦੀ ਹੈਂ ..
ਸਭ ਤਬਾਹ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ..
ਮੇਰੀ ਤਬਾਹੀ ਵੇਖ ਤਾਰੇ ਵੀ ਲੁੱਕ ਬਹਿੰਦੇ ਨੇ ......
ਖੋਰੇ ਚੰਦ ਆਪਣੇ ਨਾਲ ਤਾਰਿਆਂ ਨੂੰ ਲਈ ਗਿਆ ਹੋਣੈ .....

ਸਮੁੰਦਰ ਦੀ ਇਕ ਲਹਿਰ ਤੈਨੂ ਵੀ ਮੇਰੇ ਕੋਲੋ ਖੋ ਲਈ ਗਈ ਹੈ ...
ਤੇ ਮੈਂ ਅਧੂਰੇ ਚਾਵਾਂ ਨਾਲ ਤੈਨੂ ਫਿਰ ਲਭਣ ਨਿਕਲ ਪੈਣਾ |
ਸਚ ਨੂੰ ਲਭਣ ... ਜੋ ਅਕਸਰ ਸ਼ਹਿਰ ਦੇ ਮੋੜਾ ਤੇ ਮਿਲਦਾ ਹੈਂ
ਪਰ ਮੈਂ ਖੁਦ ਝੂਠ ਹਾਂ ਫਿਰ ਓਹ ਸਚ ਨੂੰ ਕਿਵੇਂ ਲਭਾ
ਜੋ ਝੂਠਿਆ ਦੀ ਜੁਬਾਨ ਤੇ ਚੜਨਾ ਨਹੀਓਂ ਚਾਉਂਦਾ....
ਤੇ ਗਲੀਆਂ ਛਾਣਦਾ ਓਹਦੇ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚਣ ਦਾ ਰਾਹ ਲਭਦਾ ਹਾਂ ||||||

PANKAJ SHARMA 

CHEHRA

चेहरा 

मेरे घर की दिवार पे 

एक तस्वीर लगी रहती हैं ...

जो हर रोज़ एक तस्वीर बदलती हैं ..

 तस्वीर में एक सा ही चेहरा ..

जिसे रोज़ देखता हूँ .

चेहरा वहीँ ..

लिबास अलग ..

कहानियों और किस्सों में ले जाती हैं ..

उसे देखता हूँ तो पुराना सब कुछ याद आता हैं ..

हाँ ,.......कहीं देखा हैं !!!!!

इस बोलती तस्वीर को ..

क्यूंकि उसके गुलाबी होंट हैं तुमसे  ..

नाक , आँखे .. नैन  नक्श बिलकुल जैसे ..

याद करता हूँ तो पूछूँ  कहाँ देखा हैं !!!!!!!!

बातों बातों में कितना कुछ कह जाती हैं तुम्हारी " आँखें " 

ज़िन्दगी अच्छी कटती हैं तेरी बातो में 

शाम की थोड़ी सी बातचीत बिलकुल जैसे 

शाम की उस चाय में घुली आधी कॉफ़ी की तरह ..

थोड़ी सी कॉफी , थोड़ी सी चाय .....

इस थोड़े में से कितना कुछ चला आता हैं |

रूठी हुई ख्वाहिशो में कोई सुल्हा.....

खामोशियों में बातें ...

आधी चाय और आधी कॉफी का स्वाद अब भी ताज़ा सा हैं ..

पर कुछ अधूरा सा हैं वो सवाल अधूरा सा जवाब .... 

शाम को कदम से कदम जब भी साथ साथ बातें करते ....

चलते चलते उसने पूछा एक सवाल ?

" तुम्हें क्या लगता हैं ..

जिंदगी सच है या सपना ..

कदमो ने सांस ली और ..

जवाब था -" जिंदगी सपने जैसा सच .."

हीर को न मानने वाला हर वो ' क़ैदो '

प्यार को न मानने वाला हर ' काफ़िर '

हाथ में पकड़ा फूल बगैर बोले भी बोल सकता हैं ..

मगर बोलती हैं खामोशियां...!!!

कहीं किसी रोज़ , 

रोज़ ऐसा हो जैसी तुम्हारी हालत हो मेरी ...

जो रातें  तुमने थी गुज़ारी मरके ..

वो  अब गुज़ारु मैं  मरके... 

कभी लगता  है कोई  ..

बड़ी  वफ़ा से संभाली हैं  वो यादें और कुछ सुगातें ...

 ये जिद्द थी की  पिघले 

और वो बुलाते  ..

मुझे ये उम्मीद के

शायद  कोई पुकारे ..

नाम मगर अभी भी हैं होंटो पर 

मगर आवाज़ में पड़ चुकी हैं दरारें   ...

याद आता है ये तो वही सोच हैं मेरी ..

ये  सोच जो रोज़ नया शरीर धारण कर लेती हैं 

मेरे सिरहाने जो नींद बाकी हैं 

वो सोने के लिए पूरी नहीं ..

मुझे सुलाने के लिए तुम मेरे चेहरे में वो जुल्फे बिखेर देना ..

शायद इधर उधर भटकती दौड़ कर वापस आ जाए मेरी बेरहम नींद !!!!!..

पंकज शर्मा 

हर रोज़ एक तस्वीर बदलती हैं ..
हर तस्वीर में एक सा ही चेहरा ..
जिसे रोज़ देखता हूँ .
चेहरा वहीँ ..
लिबास अलग ..
उसे देखता हूँ तो पुराण सब कुछ याद आता हैं ..
हाँ ,.......कहीं देखा हैं !!!!!
इस बोलती तस्वीर को ..
क्यूंकि उसके गुलाबी होंट हैं तुमसे  ..
नाक , आँखे .. नैन  नक्श बिलकुल जैसे ..
याद करता हूँ तो पूछूँ  कहाँ देखा हैं
इस बोलती तस्वीर को  ..

बातों बातों में कितना कुछ कह जाती हैं तुम्हारी " आँखें "
ज़िन्दगी अच्छी कटती हैं तेरी बातो में
शाम की थोड़ी सी बातचीत बिलकुल जैसे
शाम की उस चाय में घुली आधी कॉफ़ी की तरह ..
थोड़ी सी कॉफी , थोड़ी सी चाय .....

इस थोड़े में से कितना कुछ चला आता हैं |
रूठी हुई ख्वाहिशो में कोई सुल्हा.....
खामोशियों में बातें ...
आधी चाय और आधी कॉफी का स्वाद अब भी ताज़ा सा हैं ..
पर कुछ अधूरा सा हैं वो सवाल अधूरा सा जवाब ....
शाम को कदम से कदम जब भी साथ साथ बातें करते ....
चलते चलते उसने पूछा एक सवाल ?
" तुम्हें क्या लगता हैं ..
जिंदगी सच है या सपना ..
कदमो ने सांस ली और ..
जवाब था -" जिंदगी सपने जैसा सच .."
हीर को न मानने वाला हर वो ' क़ैदो '
प्यार को न मानने वाला हर ' काफ़िर '
हाथ में पकड़ा फूल बगैर बोले भी बोल सकता हैं ..
मगर बोलती हैं खामोशियां...
!!!
कहीं किसी रोज़ , रोज़ ऐसा हो तुम्हारी हालत मेरी हो ...
जो रातें  तुमने गुज़ारी मरके ..
वो मैं अब गुज़ारु मरके...
तुमने गुज़ारी वो रातें कभी मर के
कभी  है के ..
बड़ी  वफ़ा से संभाली वो यादें और कुछ सुगातें ...

 ये जिद्द थी की  पिघले और वो बुलाते  ..
मुझे ये उम्मीद के कोई पुकारे ..
नाम मगर अभी भी हैं होंटो पर
मगर आवाज़ में पड़ चुकी हैं दरारें   ...


याद आता है ये तो वही सोच हैं मेरी ..
ये  सोच जो रोज़ नया शरीर धारण कर लेती हैं
मेरे सिरहाने जो नींद बाकी हैं
वो सोने के लिए पूरी नहीं ..
मुझे सुलाने के लिए तुम मेरे चेहरे में वो जुल्फे बिखेर देना ..
शायद इधर उधर भटकती दौड़ कर वापस आ जाए मेरी बेरहम नींद !!!!!


pannkaj sharma

पर्दा

इंसान क्या ..किरदार एक नाटक का ... 

नाटक क्या ..पर्दा ज़माने का ..

हर सुबह इस रंगमंच का पर्दा उठता है |.. 

रंगमंच क्या ..ज़िन्दगी नाम दिल बहलाने का ..

.रिश्ते और नाते ..सभी किरदार है निभाते ...

किरदार क्या ..जरिया इंसान की पहचान बनाने का

इश्क़ -इ -दर्द ..धोखा ..वफ़ा ..बे -वफ़ा ..

ये सब क्या..वक़्त है नाटक पे पर्दा गिराने का

वैसे तो कई रंगो के आते है बज़ार में मुखोटे ..

मगर मैं वही उठा लाता हूँ .

जिसे पहन कर मैं अच्छा दिख स्कू ..

छुपा लू जो भी छुप सकता है ...

हसना  क्युकी बिकना  हैं 

सारा दिन नौटंकी करता हूँ भीड़ में चुपचाप चलने की ..

मेरा एक दौड़ हैं सातवें  आस्मां  से भी आगे निकलने की ...

वही आठवा आसमान जो सस्ता , टिकाऊ और भीड़ से परे हैं ..

जहाँ सूरज , चाँद , तारे एक साथ  निकलते  हैं 

यहाँ न कोई थकता हैं ...

न कोई भागता है ...

 सामान रखने की जगह को घर नहीं ..

 और सामान लाने के लिए बाहर नहीं भागना पड़ता ..

सूअर भी है बड़े काम के ..

कूड़ेदान में मूह डाल के संगीत बनाते हैं 

मुस्कराने की भाषा नहीं हैं ..

निर्माता निर्देशक  परिपूर्ण हैं .

उसकी बनाई हर चीज़ चलती हैं ...

एक रोटी के अनेक निवाले ..

हर निवाले पे बहस नहीं छिड़ती..

ज़िन्दगी की ब्रेक पैरो के हाथो में होती हैं ..

हर इंसान बोलता हैं ...

इस को साहित्यनगरी कहते हैं ..

जहाँ सच को छुपाने के कई औज़ार हैं 

इंसान क्या ..किरदार एक नाटक का ... 

नाटक क्या ..पर्दा ज़माने का ..

DATE  26 - 03 - 2015 

TIME  01:38 AM  

PANKAJ SHARMA 

ਜਿੰਮੇਵਾਰੀਆਂ

ਛੁੱਟੀਆਂ ਹੋਣ ਕਾਰਣ ਲਗਪਗ ਹੋਸਟਲ ਖਾਲੀ ਸੀ |
ਅਚਾਨਕ ਹਿਲਜੁਲ ਦੇਖੀ .... ਦੀਵਾਰਾ ਵਿਚ ਕੰਬਣ ਨੂੰ ਮਹਿਸੂਸ ਕੀਤਾ ...
ਥੋੜੀ ਦੇਰ ਬਾਅਦ ਹੋਸਟਲ ਵਿਚ ਪੱਜਦੌੜ ਮਚ ਗਈ ਸਭ ਬਾਹਰ ਵੱਲ ਨੂੰ ਦੌੜ ਗਏ |
ਮੈਂ ਭੂਚਾਲ ਨੂੰ ਅਣਡਿਠਾ ਕਰ ਕਮਰੇ ਵਿਚ ਨਿਘ੍ਹ ਮਨਾਉਂਦਾ ਰਿਹਾ |
ਭੂਚਾਲ ਸ਼ਾਂਤ ਹੋਇਆ ਤਾਂ ਸਭ  ਵਾਪਸ ਆਉਣ ਲੱਗੇ |

ਮੈਂ ਇਕ ਨੂੰ ਆਵਾਜ਼ ਮਾਰ ਪੁਛਿਆਂ ਦੌੜ ਕਿਓਂ ਗਏ... ਮੌਤ ਤੋਂ ਕਾਹਦਾ ਡਰਨਾ  ???
ਜਵਾਬ - "ਜਿੰਮੇਦਾਰੀਆਂ ਨੇ ਬਾਹਰ ਆਵਾਜ਼ ਮਾਰ ਲਈ ਸੀ.. ਤਾਂ ਦੌੜਨਾ ਪਿਆ  |"
ਸ਼ਾਇਦ ਬਾਕੀ ਹੋਸਟਲ ਤਾਂ ਆ ਕੇ  ਸੋੰ ਗਿਆ ਪਰ ਮੈਂ ਜਾਗਦਾ ਰਿਹਾ |



ਪੰਕਜ ਸ਼ਰਮਾ

FOR SALMAN FANS

27 दिसंबर अपने आप में ख़ास हैं |
ईद और दिवाली से कम नहीं ...
झूठ नहीं बोलता हूँ ....
एक बार चेक कर के देखे !!!!!!


सलमान खान का प्रशंसक नहीं हूँ ...  साउथ में रजनीकांत को बुरा बोल के आप अपनी टांगें तुड़वा सकते हो ....पंजाब में बब्बू मान के बारे में एक लफ्ज़ बुरा बोल के  ... आप अपनी जान भी गवा सकते हो ....
 ....
सलमान हर किसी के घर में दाल रोटी नहीं देता .... पर  सलमान खान एक धर्म हैं|
उसकी हर साल एक मूवी आती हैं जो 300 करोड़ कमाती हैं |

हिंदुस्तान में आज़ादी के बाद राज कपूर , बलराज साहनी , राजेश खन्ना , और मेरे सब से चहेते जनाब गुरुदत्त साहब आये | यकीन मानो सब अपने अपने समय के किंग रहे हैं पर इतनी लोकप्रियता शायद किसी को नहीं |
 इन सब के बाद आज कल हिंदुस्तान  3 गुटो में बंट चूका हैं ...
शाहरुख़ खान -
आमिर खान -
सलमान खान -

पर सलमान खान हिंदुस्तान में रहने वाले हर उस इंसान की अंदर की आवाज़ हैं |
gym जाने वाला कोई मेहनती इंसान जो gym में जाकर 50 50 किलो के वजन उठाता हैं  हो या फिर गली के मोड़ का कोई वन साइडेड लवर ???
उन सबके लिए तेरे नाम का राधे 'सलमान' भगवान हैं....
कटरीना कैफ कपूर हो या  ऐश्वर्या रॉय बच्चन प्रशंसकों के लिए  माता राधा और माता रुक्मणी के समान हैं | चाहे आज अपना अपना घर बसा चुकी हैं पर फिर भी
.................सलमान प्रशंसकों के लिए दिलासा है कि " जब भाईजान के साथ नहीं कोई नहीं टिकी तो हमारे साथ क्या घंटा किसी ने टिकना था"  ....

 मैं सलमान की HUMAN BEING और लोकप्रियता  का फैन हूँ ....
कॉलेज के सेकंड ईयर में exam बीच में छोड़कर मलोट से पटियाला बॉडीगार्ड की शूटिंग देखने आया था | सुपरस्टार सही मायनो में कहा जाये तो  सलमान को कह सकते हैं | सलमान की कई  फिल्में मैंने देखीं,  मुझे पर्दे का सलमान अच्छा लगता है। थोड़ा ज़्यादा बदमाश है, मगर आज के टाइम का सुपर स्टार  है।
 'हम दिल दे चुके सनम' में ऐश्वर्या भाभी के साथ वो रासलीला परदे पे शायद कोई 100 साल तक न निभा पाये |

 भाई को जब लॉकअप में डालने की बात आई ....सब के दिल पे आ गयी
मानो जैसे सलमान खान एक अदाकार नहीं एक क्रांतिवीर हो ...
वर्चुअल दुनिया में भूचाल सुनामी आ गयी |
सलमान के दोस्त संजय दत्त भी मार्च में बाहर आ जायेंगे | देश का कानून आप लोगो की गलतियां शायद माफ़ कर चूका हैं पर कुछ लोग नहीं .... सलमान की गाड़ी के नीचे दबकर तो एक इंसान मर गया। पर न्याय व्यवस्था के तले दबकर जो लाखों मर रहे हैं उसकी सजा किसको होगी  तेरह साल से चले  हिट एंड रन केस में दोषी पाये जाने के बाद  बम्बई हाई कोर्ट ने सलमान खान को माफ़ी  दे दी है।
एक नेक इंसान होने के नाते सलमान के लिए थोडी हमदर्दी तो हम सब में है पर कानून की नजर में दोषी, दोषी होता फिर वो चाहे Common Man हो या Salman.....
हिंदुस्तान की न्याय व्यवस्था इतनी बोरिंग है कि जिंदगी गुजर जाती है, पीढ़ीयां खत्म हो जाती हैं। आरोपी दुनिया छोड़ देता है, लेकिन न्यायिक लड़ाई अपनी रफ्तार से चलती रहती है।

खैर आपको आपके घर पे जन्म दिन मुबारक हो |
WISH U VERY HAPPY BIRTHDAY

पंकज शर्मा 

ਅੱਕੜ ਬੱਕੜ

ਅੱਕੜ ਬੱਕੜ ਭੰਭੈ ਭੋੰ .

ਅੱਸੀ ਨੱਬੇ ਪੂਰਾ ਸੌ .....

ਅੱਸੀ ਤੋ ਪਹਿਲਾ ਵੀ ਕੁਝ ਹੁੰਦਾ ਹੈਂ 

ਸ਼ਾਇਦ ਜਿੰਦਗੀ ...?

ਅੱਸੀ ਤੋ ਹੀ ਸ਼ੁਰੂ ਹੁੰਦੀ ਹੋਣੀ 

ਪਹਿਲਾ ਇਕ ਦੋ ਤਿੰਨ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ ਹੋਣਾ ...

ਅੱਕੜ ਬੱਕੜ ਹੁੰਦਾ ਹੈਂ 

ਜਿਸਦਾ ਕੋਈ ਅਰਥ ਹੁੰਦਾ ਹੀ ਨਹੀਂ |

ਜਦੋ ਓਹ ਲਫਜ਼ ਉਗਲਦੀ ਹੈਂ ਤਾ ਮੈਂ ਲਿਫਦਾ ਹਾਂ

ਓਹ ਸਿਰਫ ਸਚ ਬੋਲਦੀ ਹੈਂ ...
ਓਹ ਇਕ  ਲਫਜ਼ ਬੋਲਦੀ ਹੈਂ
ਪਰ ਓਸਦੇ ਨਾਲ ਜੁੜੇ ਹੁੰਦੇ ਨੇ ਕਈ ਸਵਾਲ
ਕਈ ਜਵਾਬ
ਹਵਾ ਵਿਚ ਉਡਣ ਲਗਦੇ ਨੇ
ਲਫਜਾ ਵਿਚ ਸੰਗੀਤ ਹੈਂ
ਓਹ ਸੰਗੀਤ ਓਹ ਲਫਜ਼ ਅਸਮਾਨ ਨੂੰ ਸਾਫ਼ ਕਰ ਦਿੰਦੇ ਨੇ ...
ਓਹ ਸੰਗੀਤ ਤਰੰਗਾ ਵਿਚ ਗੂਂਜਨ ਲਗਦਾ ਹੈਂ ....
ਸਾਰੀ ਕਾਇਨਾਤ ਜਿਵੇਂ ਤੇਰੇ ਲਫਜਾ ਦੀ ਗੁਲਾਮ ਹੋਵੇ ..
ਤੇਰੇ ਮੇਰੇ ਤੇ ਰਿਸ਼ਤੇ ਦੀ ਇੰਨੀ ਕੁ ਹੈਂ ਪਰਿਭਾਸ਼ਾ
ਬਸ ਇੰਨੀ ਕੀ ਦੋਹਾਂ ਨੇ ਆਪਣੇ ਅੰਦਰ
ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂ ਜਕੜਿਆ ਹੈਂ |
ਫਿਰ ਅਸਮਾਨ ਰੰਗ ਬਦਲਦਾ ਹੈਂ
ਤੂੰ ਲਫਜਾ ਨੂੰ ਅਧੂਰਾ ਛੱਡ ਤੁਰਦੀ ਹੈਂ |
ਤੂੰ ਬਸ ਮਿਲਿਆ ਹੀ ਕਰ
ਵਿਛੜਿਆ  ਨਾ ਕਰ .
ਵਿਛੜਦੀ ਹੈਂ ਤਾਂ ਵਿਛੜਦੀ ਚਲੀ ਜਾਣੀ ਹੈਂ |
ਤੇ ਮੈ ਲਫਜਾ ਚੋ ਮੋਤੀ ਚੁੱਗ
ਆਪਣੇ ਕਿੱਸਿਆ ਦੇ ਕਾਲਪਨਿਕ ਸ਼ਹਿਰ ਵਿਚ ਗੁਵਾਚ ਜਾਣਾ ਹਾਂ |

ਪੁਛਦਾ ਹਾਂ  ਤਾਂ ਦਸਣਾ ਬੜਾ ਦਸਣਾ ਔਖਾ  ਹੈਂ
ਓਹਦੇ ਨਾਲ ਰਿਸ਼ਤੇ ਬਾਰੇ .......
ਜਿਸਨੂੰ ਲੋਕ ਮੁਹੱਬਤ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ..???
 ਪਰ ਅਜੀਬ ਜਿਹਾ ਅਰਥ ਹੈਂ ਰਿਸ਼ਤਿਆ ਦਾ ਓਹਦੇ ਲਈ
ਕਹਿੰਦੀ  ਮੈਨੂੰ ਭੁੱਲ ਜਾਵੇ ਤਾਂ ਮੰਨਾ, ਕਿ ਤੈਨੂੰ ਮੇਰੇ ਨਾਲ ਮੁਹੱਬਤ  ਹੈਂ

ਫਿਰ ਓਹ ਲਫਜਾ ਵਿਚੋ ਦੀ ਸੁਪਨਾ ਤੋੜ
ਤਾਕੀ ਵਿਚੋ ਗੁੰਮ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈਂ |

ਮੇਰੀਆ ਅਖਾਂ ਖੁਲਦੀਆ ਤੇ ਦੇਖਦਾ ਹਾਂ ਕਿ
ਤਾਕੀ ਵਿਚੋ ਕੋਈ ਅੰਦਰ ਆਉਣ ਲਈ ਜੋਰ ਲਾ ਰਿਹਾ ...
ਮੈਂ ਮੰਨ ਵਿਚ ਸੋਚਦਾ ਹਾਂ ਵੇਖੀ ਵੇ ਰੱਬਾ ਕੀਤੇ ਫਿਰ ਓਹੀ ਹਵਾ ਹੀ ਨਾ ਹੋਵੇ |
ਚਲੋ ਫਾਇਦਾ ਹੀ ਹੋਇਆ ਨੀਂਦ ਟੁੱਟਣ ਦਾ
ਇਕ ਚਾਅ ਲਥਾ ਦੂਜਾ ਹੋਸ਼ ਆਈ |




ਪੰਕਜ ਸ਼ਰਮਾ 

..GOOGLE PLUS ਤੇ ਜੁੜਨ ਲਈ CLICK ਕਰੋ 

MERA MANN

ਸੋਚਿਆ ਸੀ ਅੱਜ ਦਾ ਦਿਨ ਆਪਣੇ ਨਾਮ ਲਾਂਵਾ
ਮਨ   ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਸੁਣਾ...
ਦਿਲ ਤੇ ਪਏ ਬੋਝ ਨੂੰ ਹੂੰਝਾ ..
ਆਪਣੀ ਮਰਜ਼ੀ ਕਰਾਂ...

ਪਰ ਓਹ ਸ਼ਾਂਤ ਸੀ
ਪੁਛਿਆ ਫਿਰ ਤੋਂ ਸਵਾਲ
ਓਹ  ਮਨ ਕਿਥੇ ਹੈਂ ?
ਜੋ ਆਪਣੀ ਮਰਜ਼ੀ ਕਰਦਾ ਸੀ |

ਅਸਮਾਨ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਗੱਲਾਂ ਸੁਣਾਉਂਦਾ ਸੀ
ਆਪਣੇ ਅੰਦਰ ਤੋ ਕੋਈ ਗੀਤ ਆਪਣੇ ਲਈ ਬਣਾਉਂਦਾ ਸੀ

ਅੱਜ ਸਭ ਮੇਰੇ ਕੋਲ ਸੀ
ਵਿਹਲ ,ਫੁਰਸਤ ਤੇ ਇਕਾਂਤ
ਅੱਜ ਦਾ ਦਿਨ ਮੇਰਾ ਹੈਂ
ਆਪਣੇ ਲਈ ਇਕ
ਲੇਖ ,
ਕੋਈ ਕਿੱਸਾ ,
ਕੋਈ ਕਹਾਣੀ ਲਿਖਦਾ ਹਾਂ
ਕੁਝ ਸਫ਼ਰ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਮੰਡੀ ਵਿਚ ਜਾ ਵੜਿਆ
ਤੇ ਖਿਆਲਾ ਨੂੰ ਆਵਾਜ਼ ਮਾਰੀ |
ਪਰ ਓਹ ਖਿਆਲ ਮੇਰੇ ਕੋਲ ਆਉਣ
ਲਈ ਨਾ ਨੁੱਕਰ ਕਰਦੇ ਰਹੇ |
ਮੈਂ ਕਿਹਾ ਮੈਂ ਮਾਲਕ ਹਾਂ ਤੁਹਾਡਾ
ਮੈਂ ਹੁਣ ਆਪਣੀਆ ਸੋਚਾ ਦਾ ਰਾਜਾ ਹਾਂ
ਪਰ ਸੋਚਦਿਆ ਸੋਚਦਿਆ ਕੋਹਰਾ ਵੱਡਾ ਹੁੰਦਾ ਗਿਆ
ਪਰਦੇ ਹੌਲੀ ਹੌਲੀ ਹੱਟਦੇ ਗਏ
ਪਰ ਮੇਰਾ ਮੇਰੇ ਵਿਚ ਕੁਝ ਨਹੀਂ ਸੀ
ਨਾ ਕੋਈ ਮੇਰਾ ਕਿੱਸਾ ਸੀ
ਨਾ ਕੋਈ ਨਜ਼ਮ ਮੇਰੀ ਸੀ
ਬੱਸ ਦਿਲ ਚ ਸਾਲਾ ਤੋਂ ਦੱਬੇ ਚਾਅ ਤੇ ਖਲਿਸ਼ ਸੀ
ਲਮੀਆਂ ਸੋਚਾ ਸੀ

ਮੰਡੀ ਵਿਚ ਸਭ ਦੂਰ
 ਜਾਣਿਆ ਪਹਚਾਣਿਆ  ਸੀ ...
ਕੁਝ ਨਾਲ ਦੇ ਜਨਮੇ ਸੀ
ਕੁਝ ਨਾਲ ਤੁਰਦੇ ਸੀ
ਕੁਝ ਰਾਹ ਜਾਂਦੇ
ਕੁਝ ਅਨਜਾਨੇ ਅਣਜੰਮੇ ਵੀ ਸੀ
ਪਰ ਸਭ ਵਿਚ ਮੈਂ ਹੈਂ ਹੀ ਨਹੀ ਸੀ

ਇਸ ਦਿਨ ਦਾ ਹੁਣ ਮੈਂ ਕੀ ਕਰਾਂ
ਮੰਡੀ ਚੋ ਬਾਹਰ ਨਿਕਲਿਆ ....
ਸੋਚਿਆਂ ਮਖਮਲੀ ਘਾਹ ਤੇ ਤੁਰਦਾ ਘਰ ਪਹੁੰਚਾ
ਪਰ ਦੰਮ ਘੁੱਟਣ ਲੱਗਾ
ਸਾਰਾ ਬ੍ਰਿਹ੍ਮੰਡ ਘੁਮੰਣ ਲਗਿਆ |


PANKAJ SHARMA
.GOOGLE PLUS ਤੇ ਜੁੜਨ ਲਈ CLICK ਕਰੋ 

tamaasha ही तो हैं

Tamaasha ही तो हैं 

22 DECEMBER 2015
TIME -05:12 AM

GOOD MORNING

बहुत कम ऐसा होता हैं कि मैं जल्दी सो जाऊं और अलार्म से पहले उठ जाऊं |
ये आँखें जब भी कुछ अलग देख लेती  हैं तो फिर इनें चादर ओड के सोना पसंद नहीं |
उंगिलिया भी लफ्ज़ो से चुगलिया करने से नहीं रूकती |
माज़रा बस इतना सा  के इन्होने ने कल रात  को एक पागल को देख लिया |
फिर क्या था - तब से उंगलिया डिब्बे खोलने कि ज़िद्द किये जा रही थी कि डिब्बे से कुछ देर के लिए फुसफसाना हैं |
उस पागल वेद के बारे में बताना हैं |
उसे एक भयंकर बिमारी हैं |
आपके शहर गाँव में इसका कोई होर्डिंग नहीं लगा होगा |
न हे कोई कलाकार इसका विज्ञापन करता होगा |
जिसे भी ये बीमारी समझ आती होगी वो किसी नीम हकीम कि सलाह देता होगा |
या फिर किसी मनोविज्ञानिक की |
यहीं एक बीमारी हैं " identity crisis " जिसे Multiple Personality Disorder भी बोल सकते हैं |
कहते हैं इंसान लिबास बदल सकता हैं किरदार नहीं |
एक वो किरदार जो 9 साल की उम्र में समाज के दायरों में से कहानियो में प्रवेश होता हैं |
दूसरा हिस्सा कॉलेज पास झूठ की ज़िन्दगी मानो उड़ता परिंदा |
तीसरा वो जो काम्प्रमाइज़ करते हुए चलने वाला |

अगर आप सत्यवादी हैं तो शायद इसे न माने |
समझदार लोग समझते हैं कि सच वही होता हैं जो दीखता हैं |
सच ढूंढते ढूंढते उम्र के अलग अलग  हिस्सों से गुज़र जाते हैं |
स्कूल में टॉप न सही पास भी होते हैं |
कॉलेज में से नौकरी न सही डिग्री ले के निकलते  हैं |
ढूंढते ढूंढते एक दिन वो बन जाते हैं जो बनता देखने के लिए उन्हें पैदा किया गया था |

कुछ किरदार कितने सच्चे होते हैं |
जब कहानीकार उसे रामायण सहित इतिहास व् दुनिया में चलती हर महाभारत का पाठ पढ़ाता है |
शायद कोई ही होगा जिसे बचपन में कहानियां सुन्ना पसंद न होगा |

कुछ देर बाद वेद को देखते देखते पता चलता हैं |
शक्लें बदल रही हैं , वक़्त गुज़र रहा हैं , जिम्मेदारियां का बोझ बढ़ता जा रहा हैं |
पर सब के अंदर एक वेद हैं जो उसे कभी बढ़ा नहीं होने देता |
जो सारे सवाल पूछना चाहता हैं
नकली क्या हैं असली क्या हैं |
कल्पना की हैं ????
जानना चाहा है ???

आसमां है नीला क्यूँ, पानी गिला गिला क्यूँ
गोल क्यों है ज़मीन
बहती क्यूँ है हर नदी, होती क्या है रोशनी
बर्फ गिरती है क्यूँ
सन्नाटा सुनाई नहीं देता, और हवाएं दिखायी नहीं देती
 क्या कभी, होता है ये क्यूँ |
अगर ऐसे तज़ुर्बे बाकी हैं
तो सब ठीक हैं
अगर दिल बार बार सवाल करना भूल गया है
तो सब ठीक हैं

ज़िन्दगी अगर सब कुछ मिल जाने से आराम से गुज़र सकती |
शायद ये दिल भी उम्र के साथ बड़ा हो सकता |
कुछ तज़ुर्बे  अभी भी बाकि है,
जो की सिर्फ सपनो में गीले हैं
जैसे की ये सपना मुझे बार आता हैं ,
की मैं हवा में उड़ रहा हूँ,
परिंदे  के जैसे,
जानता हूँ
 ये सपना नहीं है
ये  ज़िन्दगी ये लफ्ज़ कल्पना नहीं हैं
ये वास्तविकता है,
ये हवा जो मेरे चहरे को चूम रही है,
ये सांय सांय की आवाज मेरे कानो में,
ये यथार्थ है, सच है,
मै सच में
आसमान को चीरता चला जा रहा हूँ,
चला जा रहा हूँ,
कभी रुकते
कभी उड़ते
जानता हूँ समझदारी नहीं हैं
लफ्ज़ो की धोखेबाज़ी हैं
ये सपना नहीं है
मैं उड़ रहा हूँ,
मैं उड़ रहा हूँ।

उड़ते उड़ते अतीत  से वो सारे क़िस्से नामी खज़ाने को ढूंढना हैं जो हमसे छीन के वक़्त की ऊँगली पकड़ा हमें चलता किया गया और कहा गया के समझदार इस खज़ाने का क्या करेंगे |
लेकिन अपना अतीत साथ ले के चलना हैं |
नए साल में बहुत से रंग ढूंढने हैं |
जानता हूँ वो Qissey कहानियाँ काल्पनिकता के परे है?
पर आप ध्यान से हर एक किरदार को पढ़ते रहिएगा  उसमे आपको आपका बिता हुआ कल दिखाई देगा।

आप सभी का स्वागत है मेरी नईं क़िस्सो की महफ़िल में
उम्मीद करता हूँ की यहाँ बिताया हर एक पल आपकी जिंदगी में  खुशी लेकर आएगा।

आपका प्यारा तो नहीं
चाहता भी नहीं हूँ
नसमझदार हूँ
लिखने में अनाड़ी भी हूँ |
पर लेखक नहीं हूँ |
क़िस्से अब ज़िन्दगी का हिस्सा हो गए हैं बिना कल्पना के ज़िन्दगी अधूरी सी लगती हैं
क्यूंकि मेरी बातें  अक्सर यथार्थ व कल्पना का मिश्रण व प्रतिबिम्ब होती हैं और ये आवश्यक नहीं कि वो मेरी व्यक्तिगत जीवन की घटनायें ही हों | हमारे साथियो की तरह आप भी हमें - लेखक, विचारक , ब्लॉगर , क़ाबिल बेरोज़गार, भारतीय, सीधा साधा ,बातूनी , चंट, चालाक ,चटपटा, चटोरा ,पागल कह सकते हैं ...|
एक बार qissey पढ़कर देखिये बाकी मर्जी के मालिक आप है |

पंकज शर्मा 

CHADDYBUDDY

मेरे बहुत ही अज़ीज़ दोस्त...या फिर भाई ही कहना सही होगा....  राजू " को जन्मदिन की ढ़ेरों मुबारकबाद देना चाहूँगा.. भुले बिसरे दोस्त की तरफ से मुबारकबाद कबुल किजिए...
भारत त्योहारो का देश हैं ... मेरा हमारा सबसे मनपसंद त्यौहार है .. राजू  का जन्म दिवस हैं .. जो हर साल २२ दिसंबर  को मनाया जाता हैं ..
राज कुकरेजा जी  हमारे साथ तब से हैं जब पेंट भी नहीं पहनते थे
सही guess किया राजू हमारे CHADDYBUDDY हैं  ..
एक आदर्श बालक की तरह  ज़िन्दगी में अपने मम्मी पापा की खुशियो को मुख्या रखते हुए सब कुछ किया हैं ..मेरे पास कुछ लफ्ज़ रहते हैं जो आज तुम्हारे लिए कहना चाहूंगा | smile emoticon
स्कूल के दोस्तों की बात करूँ तो खुशकिस्मत हूँ के साथ अभी तक बना हैं और आगे भी बना रहे | चाहे दोस्त आज मीलों दूर हैं पर फिर भी लिख के बात कर लेता हूँ , किसी इंसान से मैं बहुत प्रभावित होता हूँ तो दिल से लिखना पसंद करता हूँ |
हर कोई अपनी ज़िन्दगी का हीरो खुद होता हैं |
हर इंसान में भगवान होता हैं अगर ज़िन्दगी के पिछले कुछ सालो को गिनु तो हर बार तेरे लिए दुआ निकलती हैं
ज़िन्दगी में हम कितने रिश्ते बनाते हैं दोस्त .
पर कुछ रिश्ते हमेशा ज़िन्दगी के साथ चलते हैं |
कहते हैं स्कूल कॉलेज की दोस्ती सिर्फ गेट तक होती है ..
ज़िन्दगी की कश्मकश में सिर्फ पास रहते हैं तो वो होते हैं : BIRTHDAY REMINDER या मशीनो में पड़े कुछ नाम और पते
भाई चाहे जो भी करता हैं ..आप से ज्यादा ख़ुशी हमें होती है ..
एक दोस्त की कोई परिभाषा हमसे मांगे तोह हम ज़वाब देंगे - साहिल कुकरेजा .....
लोग कहते हैं जब इंसान पे आफत आती हैं लोगो को भगवान याद आता हैं...
हमारी ज़िन्दगी में आफत बाद में आती हैं ...उससे पहले भाई जान  आते हैं .
 साहिल कुकरेजा !!!!!!!!
छोटी छोटी शरारतें हो या बड़े से बड़े कांड- भागीदारी में सबने बराबर साथ निभाया हैं ...
वक्त की यारी तो हर कोई करता है पर मैं चाहे इनसे चाहे कितना भी दूर हूँ पर ऐसा लगता हैं कहीं न कहीं ऐसा एक शख्स हैं  - कुछ भी हो जाए संभल लेगा |
..सचिन नागपाल और राजू ज़िन्दगी के दो हीरे .... इन दो लोगो की वजह से हममे ये ज़िन्दगी को मस्तमौला अंदाज़ में जीने का गुर सीखा हैं ..

 साहिल कुकरेजा जी हमें तुम  तुम पर बोहत बोहत अहंकार है ,,....
जन्म दिन की बोहत बोहत मुबारकबाद ...
और भाई बाकी बातचीत मिल के बतयाते हैं
तुम्हारा प्यारा दोस्त पंकज शर्मा

ਸਿਆਸਤ

ਸਿਆਸਤ 

 ਡੀ.ਡੀ ਤੋਂ ਸਟਾਰ ਤੱਕ
ਗਿਧੇ ਤੋਂ ਆਰਕੈਸਟਰਾ ਤੱਕ
ਬੁਰਕੇ ਤੋਂ ਉਭਰੇ ਚੀਰਾ ਤੱਕ
ਪੇਕਿਆ ਤੋਂ ਸਹੁਰਿਆ ਤੱਕ
ਮੇਰਿਆ ਤੋਂ ਓਪਰਿਆ ਤੱਕ

ਦਰਦ ਭਰੇ ਗੀਤਾ ਤੋਂ ਝਖੜ ਚ ਬਲਦਿਆ ਦੀਵਿਆਂ ਤੱਕ ...
ਜੰਮਣ ਤੋਂ ਬੇਦ੍ਖ੍ਲੇ ਤੱਕ
ਓਲਟੇ ਤੋਂ ਟੇਢੇ ਤੱਕ
ਮਿਨਤਾਂ ਤੋਂ ਸੋੱਟੇ ਤੱਕ
ਵੰਡਣ ਤੋਂ ਚੀਰਨ ਤੱਕ

ਗੁਲਾਬ ਤੋਂ ਜੋਆਂ ਤੱਕ
ਰੋਕਣ ਤੋਂ ਲਿਟਾਉਣ ਤੱਕ
ਸੂਰਮੇ ਤੋਂ ਸੁਵਾਹ ਤੱਕ
ਧੀਆਂ ਤੋਂ ਪੋਤਰਿਆ  ਤੱਕ

ਬੋਝੀ ਤੋ ਟਰਾਲੀ ਤੱਕ ......
ਲੀਪ੍ਣ ਤੋਂ ਚੱਟਣ ਤੱਕ
ਮਖਣੀ ਤੋਂ ਗ੍ਰੀਸ ਤੱਕ
ਗੋਹੇ ਤੋਂ ਖਾਦ ਤੱਕ
ਸੋਨੇ ਦੀ ਫਸਲ ਤੋਂ ਪਰਾਲੀ ਤੱਕ ...
ਆਸਾਂ ਤੋਂ ਲਾਸ਼ਾਂ ਤਕ
ਹਰਿਆਲੀ ਤੋਂ ਸ਼ਮਸ਼ਾਨ ਤੱਕ
ਏਥੋਂ ਤੋਂ ਅਖੀਰ ਤੱਕ

ਗਾਲੜੀ ਤੋਂ ਗੂਂਗੇੰ ਤੱਕ
ਦਲੀਪ ਤੋਂ ਆਮੀਰ ਤੱਕ
ਛੈਣਿਆ ਤੋਂ ਬਰਛਿਆ ਤੱਕ
ਸੋੰਦਿਆਂ ਤੋਂ ਮਰਿਆ ਤੱਕ
ਕਖਾਂ ਤੋਂ ਲਖਾਂ ਤੱਕ
ਝਲੜੀ ਤੋਂ ਮੜੀਆਂ ਤੱਕ
ਛੱਟੀ ਤੋਂ ਤੇਰੇਵੇਂ ਤੱਕ

ਹੋਰ ਕੀ ਦਸਾਂ ਸਿਆਸਤ ਨਰਕਾ ਤੱਕ ਆਪਣਾ ਰੰਗ ਵਿਖਾਉਂਦੀ ਹੈਂ |


ਪੰਕਜ ਸ਼ਰਮਾ 
GOOGLE+ ਤੇ follow ਕਰਨ ਲਈ CLICK ਕਰੋ |

ਸਫ਼ਰਨਾਮਾ

ਮੈਂ  ਰੁਤ੍ਬੇਦਾਰ ਨਹੀਂ
ਨਾ ਮਹੁਤ੍ਬਾਰ ਹਾਂ
ਮੇਰੇ  ਹਿੱਸੇ  ਆਉਂਦੇ  ਨੇ  ਕਾਗਜ਼ੀ ਮਹਿਲ   ….ਕੋਰੇ  ਕਾਗਜ਼ਾ  ਤੇ  ਓਲੀਕੇ ਹਰਫ਼   ਨੇ  ਮੇਰੀ  ਮਲਕੀਅਤ | ਮੇਰੇ ਕੋਲ ਮੇਰਾ ਨਾਮ ਹੈਂ ਜੋ ਕਿਰਾਏ ਦੀਆਂ ਜੀਭਾ ਦੇ ਨੱਕ ਨਹੀਂ ਚੜਦਾ ....|

ਏਕ ਗੱਲ ਦੱਸਾ ਜੇ ਮ੍ਣੋਗੇ ਮੇਰੇ ਕੋਲ  ਇਕ ਚਾਂਦੀ ਦਾ ਸੰਮ੍ਸਾਰ  ਹੈਂ | ਇਕ ਚਾਂਦੀ ਰੰਗੀ ਬੰਦੂਕ ਜਿਹਦੇ ਬਾਰੂਦ ਨਾਲ ਮੈਂ ਲਿਫਦਾ ਹਾਂ   ..
ਕਰਜ਼ ਤੇ ਉਧਾਰ ਚੁੱਲਾ ਚਲਾਉਂਦਾ ਹਾਂ , ਓਹਦੇ ਸੇਕ ਨਾਲ ਮੇਰਾ ਦਿਲ ਭਰਦਾ ਹੈਂ ..

ਤਵਾਂ ਕਾਲਾ ਹੋਣ ਤੇ ਪੈਰ ਮੈਨੂ ਧੂਹ ਕੇ ........ਮੇਨੂ ਦੂਰ ਕਿਸੇ ਪਿੰਡ ਵਿਚ ਸੁੱਟ ਆਉਂਦੇ ਨੇ  -
'ਨਾਲ ਲਗਦੇ ਸ਼ਹਿਰ ਦਾ ਪਤਾ ਨਹੀਂ
ਤਹਸੀਲ ਵੀ ਕੋਈ ਹੈਂ ਨਹੀਂ  ਤੇ ...ਜਿਲਾ ਸ਼ਾਇਦ ਪਤਾ ਨਹੀਂ ...

ਓਥੇ ਮੈਂ ਬੇਗਾਨਾ ਨਹੀਂ | ਲੋਕ ਜਾਨੇ ਪਛਾਣੇ ਨਹੀਂ ਪਰ ਫਿਰ ਵੀ ਆਪਣੇ ਜਿਹੇ ਲਗਦੇ |
 ਮੇਰੀ ਬੋਲੀ ਓਥੇ ਸਭ ਨੂ ਸਮਝ ਆਉਂਦੀ ਹੈਂ |
ਆਸ ਪਾਸ ਲੋਕ ਨੇ...
 ਸਭ ਮੇਨੂ ਜਾਣਦੇ ਨੇ !!!!!!!!

ਸਚ ਦੱਸਾਂ  ! ਤਾ ਮੇਨੂ ਸਿਰਫ ਇਕ ਦੇ ਸਿਵਾ  ਹੋਰ ਕਿਸੇ ਦੀ ਪਹਿਚਾਨ ਨਹੀਂ |
ਮੇਰੇ ਹਥ ਵਿਚ ਲਕੀਰਾ ਤੋ ਬਿਨਾ ਕੁਝ ਨਹੀ
ਫਿਰ ਵੀ ਕੁਝ ਘਟ ਨਹੀ ਲਗ ਰਿਹਾ...

ਮੇਰੀ ਇਸ ਦੌਲਤ ਦਾ ਕੋਈ ਸ਼ਰੀਕ ਨਹੀਂ ...
ਇਥੇ ਮੈਂ ਦੋ ਪੈਰਾ ਮੋਟਰ ਤੇ ਪੂਰੇ ਵਾਯੂਮੰਡਲ ਦੀ ਸੈਰ ਤੇ ਨਿਕਲਦਾ ਹਾਂ

ਟਾਰਚ ਨਾਲ ਅਖਾ ਵਿਚ ਸੂਰਜ ਮਾਰ ਕੇ ਕੋਈ ਮੇਰਾ ਰਾਸਤਾ ਰੋਕਦਾ
ਕਹਿੰਦਾ ਹੈਂ ਮੇਰੀ ਧੀ ਤੁਹਾਨੂ ਰਸਤਾ ਸ੍ਮ੍ਝਾਏਂਗੀ.........
ਨਮਸ੍ਕਾਰ !
ਹਥ ਮਿਲਾਇਆ
 ਫਿਰ ਮੁਸਕਰਾਉਣਾ
ਮੈਂ ਓਸਨੂ ਪਹਿਲਾ ਤੋ ਜਾਣਦਾ ਹਾਂ |
ਸ਼ਾਇਦ ਕਿਸੇ ਕਿਤਾਬ ਵਿਚ ਪੜੀ ਹੋਈ ਕੋਈ ਨਜ਼ਮ ਹੈਂ
ਪਰ ਯਾਦ ਨਹੀਂ ਆਉਂਦਾ ਪਹਿਲੀ ਮੁਲਾਕਾਤ ਦਾ |
ਪਰ ਵਾਕਿਫ਼ ਹਾਂ ਅਕਸਰ ਮਿਲਦਾ ਹਾਂ ਪਾਤਾਲ ਦੇ ਉਪਰ
ਬਦਲਾ ਥੱਲੇ |

ਓਸ ਪੁਛਿਆ ਕਰਦੇ ਕੀ ਹੋ ?
ਭੇਸ ਬਦਲਦਾ ਹਾਂ
ਕਿਰਦਾਰ ਇਕ ਹੀ ਹੈ ਮੇਰੇ ਕੋਲ
ਤੇਰੇ ਘਰ ਤੋ ਦੂਰ ਦਖਣ ਵਾਲ ਘਰ ਹੈ ਮੇਰਾ
ਚਾਂਦੀ ਦੀ ਬੰਦੂਕ ਨਾਲ ਸਫੇਦ ਕਾਗਜ਼ ਨੀਲੇ ਕਰਦਾ ਹਾਂ ..
ਖਾਣਾ ਖਾਣ ਤੋ ਬਾਅਦ ਖਿਆਲਾ ਨੂੰ ਠੀਕ ਕਰ ਕੇ ਆਪਣੇ ਲਈ ਤੇਰੇ ਤਕ ਪਹੁੰਚਣ ਦਾ ਜ਼ਹਾਜ਼ ਤਿਆਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ
ਕਦੀ ਕਦੀ ਕੰਮਕਾਰ ਵਿਚ ਸਿਹਤ ਖਰਾਬ ਹੋ ਜਾਵੇ ਤਾਂ
ਪਾਣੀ ਵਿਚ ਜ਼ਹਰ ਘੋਲ  ਤੇਰੇ ਕੋਲ ਆ ਜਾਂਦਾ ਹਾਂ |

ਮੈਂ ਕੋਈਂ ਕਵੀ ਨਹੀਂ ਹਾਂ ਕੋਈ ਲਿਖਾਰੀ ਵੀ  ਨਹੀ ਹਾਂ |
ਬਸ ਜੋ ਮਹਿਸੂਸ ਕਰਦਾ ਓਸੇ ਨੂੰ ਲਿਖਤੀ ਜ਼ੁਬਾਨ ਦੇਣਾ ਫਰਜ਼ ਮੰਨਦਾ ਹਾਂ |
ਅਗਰ ਇਸੇ ਨੂ ਇਹ ਕਹਿੰਦੇ ਨੇ ਤਾ ਮੈ ਆਪਣਾ ਗੁਨਾਹ ਕਬੂਲ ਕਰਦਾ ਹਾਂ |

ਇਹਨਾ ਸੁਣਦੇ ਹੀ ਰਾਸਤੇ ਵਿਚ ਚਮਕੀਲੇ ਬੋਰਡ ਪੜਦਾ ਮੈਂ ਦੋ ਪੈਰਾਂ ਦੀ
ਰਫਤਾਰ ਨੂੰ ਹੋਲੀ ਕਰ ਕੇ ...
ਨੀਂਦ ਉਡਾਉਣ ਵਾਲੇ ਨੂ ਕਿਹਾ .......
ਮੇਰੇ ਫੇਫੜਿਆ ਦੇ ਸ੍ਲੇੰਡਰ  ਵਿਚ
ਅਨਗਿਨਤ ਸਾਲਾ ਦੀ ਆਕਸੀਜਨ ਬਾਕੀ ਹੈਂ |

ਚਲਦੇ ਚਲਦੇ ਆਪਣੀ ਜਨਮ ਭੂਮੀ ਨੇੜੇਓ ਦੀ ਲੰਘਿਆ ......
ਰੋਂਦੇ ਬਰਫ ਦੇ ਆਦਮੀਆ ਦੀ ਕਤਾਰ ਦੇਖੀ ...
ਓਹਨਾ ਦੀਆ ਚਮਕਦੀਆ ਅਖਾ ਦੇਖੀਆ...
ਤੇ ਓਸਨੂ ਵੀ ਦਿਖਾਇਆ |
ਓਹ ਸਫੇਦ ਚੇਹਰਾ ਝੁਰਰੀਆਂ ਨਾਲ ਬਿਲਕੁਲ ਅਲਗ ਭੀੜ ਵਿਚੋ
ਇਹ ਓਹੀ ਬਰਫ ਦਾ ਆਦਮੀ ਸੀ ਜੋ ਬਚਪਨ ਵਿਚ ਮੇਨੂ ਮੰਦਿਰ ਦੀਆ ਪੌੜੀਆ ਤੇ ਦਿਖਦਾ ਸੀ |

ਬਰਫ ਦੇ  ਆਦਮੀ ਦੀਆਂ ਅਖਾਂ ਵਿਚ ਲਾਲ ਲਹੂ
ਓਹਦੇ ਲਹੂ ਨੂ ਚਾਂਦੀ ਤੇ ਹਰੇ ਕਾਗਜ਼ਾ ਨਾਲ ਪੂੰਝਿਆ ਤੇ
ਆਜ਼ਾਦ ਕੀਤਾ ਤੇ ਬਰਫ ਦਾ ਆਦਮੀ ਹਸਦਾ ਹੈਂ |
ਸਾਡੇ  ਦੋਵਾ ਦੇ ਸਿਰ ਬੱਦਲ   ਧਰ ਗਿਆ ...
ਜਾਂਦੇ ਜਾਂਦੇ ਨੇ  ਆਵਾਜ਼ ਦਿਤੀ- "ਤੇਰੀ ਦੌਲਤ ਤੇ ਸੁਪਨੇ ਚੋਗ੍ਣੇ ਹੋ ਜਾਣ ...."

ਮੈਂ ਹ੍ਸਿਆਂ ਤੇ ਆਪਣੀ ਦੌਲਤ ਦਾ ਹਥ ਫੜ ਸੁਪਨੇ ਵਲ  ਮੁੜ  ਤੁਰ ਪਿਆ .... |

ਮੇਰੀ  ਆਸ  ਹੈ  ਕੀ  ਮੇਰੇ ਏਥੋਂ ਦੇ ਕਚੇ ਮਕਾਨ
ਕਿਸੇ ਭੂਚਾਲ ਨਾਲ ਮਿੱਟੀ ਨਾ ਹੋ ਜਾਣ ..
ਮੈਂ ਨਹੀਂ ਚਾਹੁੰਦਾ ਮੇਰੀਆ ਗੱਲਾਂ ਕਿਸੇ
ਡੰਡੀ ਨਾਲ ਰੁੱਕ ਜਾਣ |
ਮੇਰਾ ਨਾਮ ਕਿਸੇ ਘਾਣ ਨਾਲ ਨਾ ਜੋੜਿਆ ਜਾਵੇ

ਮੇਰੇ ਕਿੱਸੇ  ਚੜਦੀ  ਸਵੇਰ  ਦੀ  ਲਾਲੀ  ਵਿਚੋ  ਮੇਰੇ  ਸ਼ਰੀਕਾ  ਦੇ  ਕੰਨਾ  ਵਿਚ  ਨਹੀਂ ਬੋਲਣਗੇ  ..
 ਮੈਨੂ ਡਰ ਹੈਂ
ਕਿੱਤੇ  ਇਹ  ਕਿਸੇ  ਪ੍ਰਸ਼ੰਸਕ  ਆਲੋਚਨਾ  ਦਾ  ਵਿਸ਼ਾ  ਨਾ  ਬਣ  ਜਾਏ  …
 ਮੇਰੇ ਸਕੇ   ਬਹੁਤ  ਕਾਹਲੇ  ਨੇ  ਮੇਰੀ ਜਾਇਦਾਦ  ਨੂ  ਵੰਡਣ  ਲਈ ….
ਮੈਥੋ ਮੜਿਓ   ਉਜੜ ਕੇ  ਫਿਰ  ਦੁਬਾਰਾ ਜਾਇਆ ਨਹੀਂਓ  ਜਾਣਾ  ….
ਪਰ ਮੈਂ ਆਂਖਦਾ ਹਾਂ
ਜੇ  ਕਰ  ਸਕਦੇ  ਹੋ  ਟੋਟਕੇ  ਵਸੀਅਤ  ਨੂ  ਪੁਗਾਉਣ  ਲਈ…..
ਤਾਂ  ਮੈਂ  ਅੱਜ   ਹੀ  ਮੜੀਆਂ  ਵਿਚ  ਉਤਰਨ  ਲਈ ਤਿਆਰ ਆਂ  ….|
ਆਪਣੇ  ਫੇਫੜਿਆ ਨੂੰ ਧੋਖਾ ਦੇਣ ਲਈ ਤਿਆਰ ਹਾਂ |

ਮੇਰੇ ਤੇ ਨਸੀਹਤਾਂ ਦੀ ਦਾਰੂ ਬੇਅਮਲ ਹੈਂ ..
ਉਗਦੇ ਸੂਰਜ ਨਾਲ ਸਾਰਾ ਵਾਯੂਮੰਡਲ ਚਲਣ  ਲਗਦਾ ਹੈਂ
ਲੋਕਾ ਨਾਲ ਮੇਰਾ ਆਲਾ ਦੁਆਲਾ ਭਰਨ ਲਗਦਾ ਹੈਂ |
ਭੀੜ ਵਿਚ ਹਰ ਕੋਈ ਮੇਨੂ ਜਾਣਦਾ ਹੈਂ ਪਰ ਵੀ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਪਹਿਚਾਨਣਾ ਔਖਾ ਹੈਂ |
ਭੀੜ ਵਿਚ ਹਰ  ਇਕ ਦੇ ਚੇਹਰੇ ਤੇ ਮ੍ਖੋਟਾ ਹੈਂ ਜਿਸਨੂ ਓਹ ਕਵਚ ਕਹਿੰਦੇ ਨੇ |
ਕਿਸੇ ਦੇ ਮਖੋਟੇ ਤੇ ਮੋਤੀ ਹਾਰ ਚਮਕਦਾ  ਹੈਂ
 ਤੇ ਹਰ ਇਕ ਦਾ ਇਕ ਦਾ ਗੁਪਤ ਚੇਹਰਾ ਹੈਂ ਜੋ ਓਹਨਾ ਦੀਆ ਖਾਮੀਆਂ ਨੂ ਲੁਕਾਉਂਦਾ ਹੈਂ |

ਆਵਾਜਾਈ ਦੇ ਦੌਰ ਵਿਚ ਵੀ ਮੈਨੂ ਇੰਜਣਾ ਦੀ ਟੈੰ ਟੀਂ ਟੋੰ ਨਹੀਂ ਸੁਣਦੀ ...
ਬੱਸ ਕੋਈ ਚੁਪਚਾਪ ਚਾਨਣ ਨੂ ਮੁਰਝਾਉਂਦਾ ਵੇਖ ਸੁੰਨ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈਂ  .....
ਆਪਣੇ ਦੋ ਪੈਰਾ ਵਾਹਨ ਨੂੰ ਕਿਤੇ ਰਾਹ ਵਿਚ ਰੋਕਦਾ ਹਾਂ
ਮੰਦਰ ਦੀਆ ਪੋੜੀਆਂ ਤੇ ਬੈਠਾ ਇਕ ਬਰਫ ਦਾ ਇਨਸਾਨ
ਜੋ ਭੀੜ ਦੇ ਵਿਚ ਖੜਾ ਉਮੀਦ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹੈਂ
ਓਹੀ ਬਰਫ ਦਾ ਆਦਮੀ ਜਿਦੇ ਚੇਹਰੇ ਤੇ ਸਵਾਲ ਹਨ ਪਰ ਕੋਈ ਭਾਵ ਨਹੀ
ਆਪਣੀ ਕੋਈ ਆਵਾਜ਼ ਨਹੀ ਜੋ ਗੁਮ ਹੋ ਗਈ ਹੈਂ |
ਮੇਰੇ ਕੋਲ ਆਪਣੇ ਕਮਜ਼ੋਰ ਹਥਾਂ ਤੇ ਆਪਣਾ ਦਰਦ ਵ੍ਖਾਉਂਦਾ ਵਿਲਕਦਾ ਹੈਂ
ਮੈਂ ਚੁਪਚਾਪ ਓਹਦੀਆ ਸਾਗਰ ਡੂੰਘੀਆਂ ਅਖਾਂ ਚੋ ਆਪਣੇ ਸਵਾਲ ਲਭਦਾ ਹਾਂ ....
ਆਪਣੇ ਜੇਬ੍ਹ ਵਿਚ ਹਥ ਮਾਰਿਆ ਤਾ ਮੇਰੀ ਜੇਬ੍ਹ ਖਾਲੀ ਸੀ
ਮੇਰੀ ਸਾਰੀ ਦੌਲਤ ਦੇ ਹਿੱਸੇ ਹੋ ਚੁੱਕੇ ਸੀ

ਮੈਂ ਅਖਾਂ ਖੋਲਦਾ ਹਾਂ ਤਾਂ ਬਰਫ ਦਾ ਆਦਮੀ ਪਿਘਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈਂ |
ਤੇ ਜਿਵੇਂ ਬੋਲ ਰਿਹਾ ਹੋਵੇ - ਮੇਰੀ ਦੁਆ ਤੇਰੇ ਤੇ ਬੇਅਸਰ ਸੀ ਮੈਂ ਫਿਰ ਆਵਾਂਗਾ
ਫਿਰ ਮਿਲਾਂਗਾ ਮੰਦਿਰ ਦੀਆ ਪੌੜੀਆ ਵਿਚ ਸੂਰਜ ਦੀਆ ਚੜਦੀਆਂ ਕਿਰਨਾ ਵਿਚ
ਦੁਬਾਰਾ ਜਨਮ ਲੈ ਕੇ |


BLOG ਤੇ ਆਉਣ ਲਈ ਬਹੁਤ ਬਹੁਤ ਧੰਨਵਾਦ |

ਪੰਕਜ ਸ਼ਰਮਾ 
GOOGLE+ ਤੇ follow ਕਰਨ ਲਈ CLICK ਕਰੋ |




 ਪੰਕਜ ਸ਼ਰਮਾ

IMAGINATION

ਨਾ  ਕਰਨਾ  ਤੰਗ  ਤੈਨੂ ,
 ਨਾ  ਗ੍ਹੇੜੇ  ਲੋਉਣੇ ਆ ...
ਨਾ  ਹੀ  ਦਿਲ  ਦੀ  ਗਲ  ਲਿਖ ਕੇ ,
QISSEY ਪਾਉਣੇ ਆ ..

ਕਰਨਾ  ਇੰਤਜ਼ਾਰ  ਤੇਰਾ ,
ਤੇ  ਤੇਰੇ  ਦਿਲ  ਨੂ  ਵੇਖਣਾ  ਹੈ ,
ਸਵਾਦ   ਇੰਤਜ਼ਾਰ  ਦਾ  ਲੈਕੇ ,
ਨਿਘ  ਸਬਰ  ਦਾ  ਸੇਕਣਾ ਹੈ ..

ਮੈ ਹੋਇਆ ਦੇਸੀ  ਬਾਲਾ ,
ਤੇ  ਤੂੰ  DIGITAL INDIA ਵਾਂਗ  ਅਡਵਾਂਸ ਕੁੜੇ,
ਥੋੜਾ ਜਿਹਾ ਵਿਗੜਿਆ ,
ਪਰ  ਦਿਲ  ਦਾ ਪੂਰਾ  ਸਾਫ਼  ਕੁੜੇ ...

ਹੋਣਗੀਆਂ ਲਖਾਂ ਸੋਹਣੀਆ,
ਪਰ  ਦਿਲ  ਤੇਰੇ ਤੇ  ਆਇਆ  ਹੈ ,
ਛੱਡ ਕੇ ਦੁਨੀਆਦਾਰੀ ,
 ਮੁੰਡਾ ਫੇਰ ਜਿੱਦ ਤੇ ਆਇਆ ਹੈਂ ......

ਨਾ ਚਾਹੁਣਾ ਛੱਡੇ ਤੈਨੂ ,
ਨਾ ਛੱਡੇ ਹਕ਼ ਕੁੜੇ
ਤੇਰੇ  ਪਿਛੇ  ਸਬਰ  ਤੇ ਆਇਆ ,
ਤੂੰ  ਖੜ ਤੇ  ਤੱਕ  ਕੁੜੇ .

ਪੈਰ ਪੈਰ ਉੱਤੇ ਸੁੱਟ ਲਏ ਨੇ ਸ਼ਿਕਾਰੀਆ ਨੇ ਜਾਲ
ਤੂੰ  ਸੰਭਲ ਸੰਭਲ ਕੇ ਚਲ ਨੀ ...
ਜੇ ਮੈਨੂ ਨਾ ਆਇਆ ਪਿਆਰ ਕਰਨਾ ,
ਤਾ ਤੈਨੂ ਕਿਹੜਾ ਵੱਲ ਨੀ

ਮੇਰੀਆ ਸਧਰਾ ਕਰਨ ਤੇਰਾ ਮਨਪਰਚਾਵਾ ਜੀ "ਸੱਦਕੇ"
ਜਦੋ ਚਾਹੇ ਆ ਸੇਕ ਲਈ...
ਮੈਂ ਦਸਣਾ ਨਹੀਂ ਕਿਵੇ ਲਿਖਦਾ ਗਿਆ QISSEY ,
ਤੂੰ ਬਸ ਆ ਕੇ ਇਕ ਵਾਰੀ ਵੇਖ ਲਈ .....

ਮਈ 18 2015
੦੩: ੧੫

ਪੰਕਜ ਸ਼ਰਮਾ

ਖੁਸ਼ਬੂ

ਟੁੱਟ ਗਿਆ ਹੈਂ ਸੁਪਨਾ ਗੁਲਾਬ ਦੇ ਖਿੜੰਨ ਦਾ
ਖੁਸ਼ਬੂ ਦੇ ਮਹਿਕਣ ਦਾ
ਖੁਸ਼ਬੂ ਨੇ ਕੀ ਮਹਿਕਣਾ ਸੀ

ਗੁਲਾਬ ਨੇ ਕੀ ਖਿੜਨਾ ਸੀ
ਕਲੀ ਨੇ ਕੀ ਫੁੱਟਣਾ ਸੀ
ਬੁੱਟੇ ਨੇ ਕੀ ਉਗਣਾ ਸੀ

ਜੋ ਬੀਜ਼ ਸੀ ..
ਧਰਤੀ ਵਿਚ ਸੜ ਗਿਆ
ਟੁੱਟ ਗਿਆ ਹੈ ਸੁਫਨਾ
ਖੁਸ਼ਬੂ ਦਾ
ਗੁਲਾਬ ਦਾ ..
ਪਿਆਰ ਦਾ ..

ਗੁਲਾਬ ਦਿਲ ਦੀ ਮਿੱਟੀ ਵਿਚ ਉਗਦਾ ਹੈਂ
ਪਰ ਦਿਲ ਹਰ ਕਿਸੇ ਦੀ ਛਾਤੀ ਵਿਚ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ
ਪਿਆਰ ਦਾ ਗੁਲਾਬ ਖੂਨ ਪੀਂਦਾ ਹੈਂ
ਪਰ ਖੂਨ ਹਰ ਕਿਸੇ ਦੇ ਦਿਲ ਵਿਚ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ

ਪਥਰ ਵਿਚ ਕੁਝ  ਨਹੀਂ  ਉਗਦਾ
ਪਥਰ ਵਿਚ ਕੁਝ ਨਹੀਂ  ਖਿੜਦਾ
ਪਥਰ ਵਿਚ ਕੁਝ ਨਹੀਂ ਮਹਿਕਦਾ

ਟੁੱਟ ਗਿਆ ਸੁਫਨਾ ਗੁਲਾਬ ਦਾ ...
ਟੁੱਟ ਗਿਆ ਸੁਫਨਾ ਖੁਸ਼ਬੂ ਦਾ...
ਟੁੱਟ ਗਿਆ ਸੁਫਨਾ ਪਿਆਰ ਦਾ .....

ਪੰਕਜ ਸ਼ਰਮਾ

ਬਾਜ਼ੀ

ਹੁੰਦੀ ਖੇਡ ਤਾ ਦੱਸ ਦਿੰਦਾ
ਬਾਜ਼ੀ ਹਾਰੀ ਜਾਂ ਜਿੱਤੀ ਹੈਂ 
ਖੱਟਿਆ ਕੀ ਮੇਰੇ ਲੱਗ
ਆਖਿਆ ਜਾਂ ਲਿਖੈ ਕਿੱਸੇ
ਜਾਂ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਖਰਾਬ ਕੀਤੀ ਹੈਂ

ਆਖੇ ਤਾਂ ਮੈਂ ਨਾ ਲਿਖਾਂ ਕੋਈ ਕਿੱਸਾ ਨਾਮ ਤੇਰੇ
ਸਮਝੇ ਤਾ ਕਹਾਣੀ ਨਹੀਂ ਤਾ ਹੱਡ ਬੀਤੀ ਹੈਂ
ਆਖਣ ਲੱਗੇ ਸਿਆਣੇ
ਭਲਾ ਕਾਗ਼ਜ਼ਾ ਦੇ ਫੁੱਲਾਂ ਨੇ ਵੀ
ਕੋਈ ਮਹਿਕ  ਦਿਤੀ ਹੈਂ

ਤੂੰ ਆਵੇ
ਬੁੱਲੀਆ ਚ ਹੱਸੇ
ਤੇ ਚੁਪਚਾਪ ਤੁਰ  ਜਾਵੇ
ਜਦੋ ਤੁਰ ਜਾਵੇ
ਸਿੱਤੇ ਬੁੱਲਾਂ ਵਿਚੋ ਖੋਰੇ
ਕਿਹੜੀ ਬਦਦੁਆ ਦਿਤੀ ਹੈਂ

ਆਖਾਂ ਤਾ ਮੰਨ  ਲੈਣਾ
ਫੜ ਲਿਓ ਇਸ਼੍ਕ੍ਮ੍ਜ਼ਾਜ਼ੀ ਦਾ ਰਸਤਾ
ਹਾਰ ਬਾਜ਼ੀ ਸਿਧੇ ਸਿਧਰੇ ਨੇ
ਇਸਕ ਹਕੀਕੀ ਬਦਨਾਮ ਕੀਤੀ ਹੈਂ

ਕਢਾ ਜੇ ਨੁਕਸ ਆਪਣੇ ਵਿਚ ਵੀ ਕੋਈ
ਆਖ ਕੇ ਰੂਹ ਦੇ ਰਿਸ਼ਤੇ ਨੂ " ਬਾਜ਼ੀ "
ਮੈਂ ਮਿੱਟੀ ਪਲੀਤੀ ਹੈਂ  
ਹੁਣ ਲਿਖਣੇ ਨੇ ਗੁਨਾਹਗਾਰ ਨੇ ਕਿੱਸੇ
ਜਿਨੀ ਵੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਰੱਬ  ਉਧਾਰ ਦਿਤੀ ਹੈਂ

 पंकज शर्मा -