Thursday, 25 June 2020
25 जून 2020
Sunday, 31 May 2020
ਖ਼ੈਰ ਸੁੱਖ
Friday, 1 May 2020
Majdoori
Monday, 27 January 2020
ਉਮਰਾਂ ਵਾਲੇ
Tuesday, 3 December 2019
F for FYAAR
Saturday, 30 November 2019
दहलीज़ के पार
Saturday, 23 November 2019
Revolution 2020
Thursday, 18 April 2019
Book : मुसाफ़िर बशीर बद्र
"मुसाफिर है हम भी
मुसाफिर हो तुम
किसी मोड़ पर
फिर मुलाकात होगी ।"
बशीर बशीर हिंदी के वो शायरों में से है जिनका नाम अव्वल शायरों में लिया जाता है । बशीर साब की शायरी में अलग तरह की ताजगी है । आम आदमी की वेदना संवेदना और अनेक समस्याओं का प्रतिबिंब यथार्थ रूप में झलकता है ।
बशीर साब को हर भाषा का ग़ज़लकार माना जाता है ।
"खुद बशीर साब खुद को न हिंदी न उर्दू का ग़ज़लकार मानते है बल्कि गज़ल का गजलकार मानते है ।
अपने पिता को पहला शेर सुनाया तो किसी को अंदाजा नही था ये लड़का बहुत बड़ा शा'अर बनने वाला है - हवा चल रही है , मैं उड़ा जा रहा हूँ , तेरे इश्क़ में मरा जा रहा हूँ ।
उस वक़्त उम्र थी - ग्यारह वर्ष ।
बशीर जितनी सरलता से लिखते हैं उनको ग़ज़ल का आदमी माना गया ।
उनके कुछ मुसाफिर में से मेरे मनपसंद शे'अर है
1. कोई हाथ भी न मिलाएगा जो गले मिलोगे तपाक से,
ये नए मिज़ाज का शहर है ज़रा फ़ासले से मिला करो!
2.दुश्मनी का सफ़र इक क़दम दो क़दम
तुम भी थक जाओगे हम भी थक जाएँगे
3.अजीब शख़्स है नाराज़ हो के हँसता है
मैं चाहता हूँ ख़फ़ा हो तो वो ख़फ़ा ही लगे
4.रोटियाँ कच्ची पकीं कपड़े बहुत मैले धुले
इसमें पाकिस्तान की कोई शरारत सी लगी
5.चराग़ों को आँखों में महफूज़ रखना
बड़ी दूर तक रात ही रात होगी
मुसाफ़िर हो तुम भी, मुसाफ़िर हैं हम भी
किसी मोड़ पर फिर मुलाक़ात होगी
6.दुश्मनी जम कर करो लेकिन ये गुंजाइश रहे
जब कभी हम दोस्त हो जाएँ तो शर्मिंदा न हों
7.मोहब्बतों में दिखावे की दोस्ती न मिला
अगर गले नहीं मिलता तो हाथ भी न मिला
सैयद मोहम्मद बशीर
उर्दू के बहुत से शायर हुए , लेकिन बशीर साब को चोटी का शायर मानता हूँ ।
तेज़ तरार जिंदगी की , राजनीतिक चीखें , कटाक्ष प्रेमियों के बीच की नोंक झोंक सब का ज़िक्र है इसमें ।
ग़ज़ल साहित्य में बशीर जैसी सादगी औऱ मिठास मुश्किल से मिलती है । आप भी अपनी लायब्रेरी में बशीर साब की " मुसाफिर को सजाएं । चलता हूँ आखिर में बशीर साब का शे'अर !!!
एक तस्वीर और कई खत भी है
साहब आपकी रद्दी में ।
Thursday, 11 April 2019
Durjoy Dutta Of course I love you till i find someone better Book review
Saturday, 23 February 2019
एक और दिन
अब मैं बदल गया हूँ , वो जिसे सुबह उठने की न जल्दबाज़ी होती थी , बिस्तर से यूँ एक बार दिन को देख लेता और देर तक लेटा रहता था । शायद कोई आएगा और जगायेगा , बस इसी इंतेज़ार में सिर्फ बिस्तर पर लेटे इंतेज़ार लंबा होता गया .... दिन गायब हो जाता ।
कई दिन तक मैंने सिर्फ रातों को देखा ... जब कि रातों के अंधेरे में सिर्फ मुझे कालापन दिखाई देता रहा । रातों को बस पास से गुजरते देखा ।
कभी कभी जी चाहता था इन में भटक जाऊं ।
जो भी घटित हो रहा है उसे बदल दूं अपनी मर्ज़ी से ।
मैं ये वाले मोड़ से मुड़ने की बजाए और आगे चला जाऊं और खो जाऊं । सुनसान गलियों में जहां इतना अंधेरा हो के मैं चाह कर भी न लौट पाऊँ । बस ऐसा कुछ चलता रहे .. भटकते भटकते किसी और जगह निकल जाऊं और नए रास्ते पे आ जाऊं ।
मुझे पता है और मैं सामान्य हूँ
मैं एक अच्छा इंसान हूँ
मगर असामान्य आकर्षित करता है ।
मैं इस विशाल अंधेरे में एक किरण देखता हूँ ।
मैं उसके उल्ट (विपरित दिशा ) भागना शुरू करता हूँ
कहीं मुझे कोई उजाला पकड़ न ले
मैं इतना तेज भागता हूँ ।
सब कुछ बिगड़ता हुआ नजर आने लगता है
मैं क्यों भाग रहा हूँ
कौन अच्छा है
वो जो किरण मेरी तरफ आ रही है
क्यों डर है उसके उगने का
मैं भागते भागते निश्चय कर चुका हूँ
कि मैं अच्छा होने के लिए भाग रहा हूँ
और इतने में देर हो जाती है
मैं पूरी तरह हार जाने से पहले थक जाता हूँ
एक सूरज है रौशनी का जो मेरा सारा अंधेरा निगल चुका है ।
रौशनी से सब सफेद हो चुका है ।
मेरा झूठ सच्च हो गया
या झूठ सच्च
मेरे सामने एक खिड़की है
और कोई है जी बाहर से झांक रहा है
और जोर जोर से मुस्करा रहा है
मैं किसी बंद कमरे में कैद हूँ ।
वो बाहर आज़ाद खुले आसमान में मुस्करा रहा है
जैसे बोल रहा है - मैंने तुम्हें आज फिर पकड़ लिया आज मैं फिर जीत गया ।
चलो जैसे ही वो अपनी जगह से हिलता है
ये खेल फिर दोबारा चलता है ।
मैं रोज़ जीत और हार के बीच आ जे खड़ा हो जाता हूँ ।
और देखता हूँ
खेल खत्म या चलता रहे ।
पंकज शर्मा
Tuesday, 8 January 2019
ਸੁਫ਼ਨੇ ਦੇ ਝੂਟੇ
ਸਫ਼ਰ ਚ ਰਹਿਣਾ ਮੈਂ +2 ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਈ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰਤਾ ਸੀ , ਓਸ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਸਿਰਫ ਆਵਦੇ ਪਿੰਡ ਦਾ ਪਤਾ ਸੀ ਜਾ ਆਸ ਪਾਸ ਦੇ ਪਿੰਡਾਂ ਤੱਕ ਸਾਈਕਲ ਤੇ ਜਾਂ ਟਰੈਕਟਰ ਤੇ ਨਿੱਕੇ ਸਫ਼ਰ ਕਰ. ਚੁੱਕਿਆ ਸੀ ..
ਉਸ ਟਾਈਮ ਦਾ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਸਫ਼ਰ ਹੁੰਦਾ ਸੀ ਬੱਸ ਤੇ 18 ਕਿਲੋਮੀਟਰ ਸਾਡੇ ਪਿੰਡ ਤੋਂ ਸ਼ਹਿਰ ਰਾਸ਼ਨ ਪਾਣੀ ਲੈਣ ਲਈ ਸ਼ਹਿਰ ਆਉਣਾ ਜਾਂ ਨਾਨਕੇ ਆਉਣ ਦਾ ਸਫਰ ....
+2 ਤੱਕ ਪੜ੍ਹਾਈ ਹੋਰ(ਅਜੀਬ ) ਜੀ ਲੱਗਣ ਲੱਗ ਗੀ ਸੀ , ਫੇਰ ਬੀ.ਕੋਮ ਦੀ ਪੜ੍ਹਾਈ ਅੱਧ ਚੋਂ ਛੱਡ ਕੇ ,ਮਨ 'ਚ ਠਾਣ ਲਈ ਸੀ ਬੀ ਆਵਦੇ ਦਮ ਤੇ ਕੁੱਛ ਕਰਨਾ , ਇਹ ਨੀ ਪਤਾ ਸੀ ਕੀ ਕਰਨਾ ? 😜
ਬੱਸ ਬੈਗ ਭਰ ਲੈਣਾ ਲੀੜਿਆਂ ਦਾ ਤੇ ਤੁਰ ਪੈਣਾ ਸ਼ਹਿਰ ਚੋਂ ਬਾਹਰ ਨਿਕਲਦੀਆਂ 3 ਸੜਕਾਂ ਚੋਂ ਕਿਸੇ ਇੱਕ ਤੇ , ਹੱਥ ਪੱਲੇ ਮਾਰਨੇ ਜਦੋਂ ਜਾਪਣਾ ਕੀ ਬਾਈ ਗਲਤ ਸੜਕ ਤੇ ਆਗੇ !!! ਤਾਂ ਉਹ ਸਡ਼ਕ ਛੱਡ ਕੇ ਕੋਈ ਹੋਰ ਸੜਕ ਮੱਲ ਲੈਣੀ ਤੇ ਚਲਦੇ ਜਾਣਾ ਅੰਨ੍ਹੇ ਵਾਹ , ਕਦੇ ਬੱਸ , ਕਦੇ ਮੋਟਰਸੈਕਲ, ਕਦੇ ਰੇਲ , ਕਦੇ ਨਿਰਾਸ਼ ਹੋ ਕੇ ਘਰ ਪਰਤ ਆਉਣਾ ...
ਜਦੋਂ ਦੂਰ-ਨਾਲ ਦਿਆਂ ਨੇ ਪੁੱਛਣਾ ਬੀ ਕੀ ਬਣਿਆ ?,
ਜਵਾਬ ਤਾਂ ਲਭਿਆ ਨਾ ਹੋਣਾ , ਮੈਂ ਚੱਕ ਕੇ ਝੋਲਾ ਫੇਰ ਨਿੱਕਲ ਜਾਣਾ ਓਹਨਾ ਦਾ ਜਵਾਬ ਲੱਭਣ ਬੀ ਕੀ ਬਣਿਆਂ ? .......
ਕਿਉਂ ਕੇ ਹਜੇ ਤਾਂ ਮੈਨੂੰ ਇਹ ਹੀ ਨੀ ਸਮਝ ਆ ਰਿਹਾ ਸੀ ਬੀ ਕਰਨਾ ਕੀ ਆ ?..
ਕੀ ਬਣਿਆ ? ਦਾ ਜਵਾਬ ਲਭਣੈ ਜਾਂ ਕੀ ਕਰਣੈ? ਦਾ ...
ਪਰ ਸਫ਼ਰ ਜਾਰੀ ਰਿਹਾ , ਦੌਰਾਨ ਸਫ਼ਰ ਦੇ ਕਾਫੀ ਨੋਕਰੀਆਂ , ਚਾਕਰੀਆਂ , ਬਿਜ਼ਨਸ , ਦੁਕਾਨਦਾਰੀਆਂ, ਗੇਮਾਂ ਆਈਆਂ ,
ਸਵਾਦ ਕਿਸੇ ਚ ਵੀ ਨੀ ਸੀ , ਇੱਕ ਜਗ੍ਹਾ ਤੇ ਰੋਕ ਕੇ ਮੈਨੂੰ ਰਪੀਟ ਤੇ ਲਾਈ ਰੱਖਦੀਆਂ ਸੀ...
ਹਾਲਾਂ ਕੇ ਆਸੇ ਪਾਸੇ ਸਾਰੇ ਲੋਕ ਆਹੀ ਕਰ ਰਹੇ ਸੀ , ਖਰਚਣ ਨੂੰ ਪੈਸੇ ਵੀ ਮਿਲਦੇ ਸੀ ...
ਪਰ ਓਹੀ ਵਾਰ ਵਾਰ ਕਰਨਾ ਅਕਾ ਦਿੰਦਾ ਸੀ , ਦਿੱਲ ਲਗਣੋ ਹੱਟ ਜਾਂਦਾ ਸੀ , ਸਵਾਦ ਨੀ ਆਓਂਦਾ ਸੀ ਨਜਾਰੇ ਨੀ ਆਓਂਦੇ ਸੀ .....
ਜਾ ਹਜੇ ਜਵਾਬ ਨੀ ਲਭਿਆ ਸੀ ਬੀ "ਕਰਨਾ ਕੀ ਐ ?"
ਫੇਰ ਕੁੱਛ ਚੰਗੇ ਸਲਾਹ ਸਲਾਹਕਾਰ ਦੋਸਤ ਜ਼ਿੰਦਗੀ 'ਚ ਆਏ , ਬੁਧੀਆਂ ਜਗਾਈਆਂ, ਖਿੱਚ-ਖਿਚਾ ਕੇ , ਸਮਝਾ-ਬੁਝਾ ਕੇ ਮੈਨੂੰ ਖੁੱਦ ਨੂੰ ਫੇਰ ਫੈਸਲਾ ਲੈਣ ਦਾ ਮੌਕਾ ਦਿੱਤਾ .....
ਫੇਰ ਮੈਂ ਵਾਪਿਸ ਮੁੜਿਆ ਤੇ ਸਫ਼ਰ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤਾ ਪੁਰਾਣੀ ਸੜਕ ਤੋਂ ਜਿਹੜੀ ਪੜਾਈ ਅੱਧ ਚ ਛੱਡੀ ਸੀ , ਦੁਬਾਰਾ ਬਸਤੇ ਫਰੋਲੇ, ਔਖੇ ਸੌਖੇ ਖਾਲਸਾ ਕਾਲਜ ਅੰਮ੍ਰਿਤਸਰ ਤੋਂ ਮਾਸਟਰ ਆਫ ਕਾਮਰਸ ਕੀਤੀ ਵਾਰ ਵਾਰ ਪੁੱਛਿਆ "ਕਰਨਾ ਕੀ ਐ ,?"
ਜਵਾਬ ਆਇਆ "ਐਸੇ ਸਡ਼ਕ ਤੇ ਸਫ਼ਰ ਚ ਰਹਿਣਾ , ਅਦਾਕਾਰ ਬਣਨਾ , ਰੋਜ ਨਵਾਂ ਕਰਨਾ ਆ..."
ਬੱਸ ਐਨਾ ਸੋਚਣ ਦੀ ਲੋੜ ਸੀ ਕਿ ਆਪਣਿਆਂ ਦਾ ਸਾਥ ਤੇ ਮੋਹਬਤ ਸੜਕੋ ਸੜਕੀ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਲੈ ਆਈ , ਫੇਰ ਨਜ਼ਾਰੇ ਆਉਣੇ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਏ ,ਫੇਰ #ਰੰਗਮੰਚ ਦੀ ਟੀਮ ਬਣੀ , ਸਫ਼ਰ ਹੋਰ ਸੁਹਾਵਣਾ ਹੋ ਗਿਆ , ਫੇਰ ਵਾਪਿਸ ਮੁੜਣ ਨੂੰ ਕਦੇ ਜੀ ਨੀ ਕੀਤਾ , ਸਫ਼ਰ ਜਾਰੀ ਰਖਿਆ ,
ਤੁਸੀਂ ਸਾਰੇ ਵੀ ਤਾਂ ਐਸ ਲੰਬੇ ਸਫ਼ਰ ਚੋਂ ਹੀ ਮਿਲੇ ਮੈਨੂੰ ......
ਦੋਸਤੋ ਇਸ ਲੰਬੇ 8-9 ਸਾਲਾਂ ਦੇ ਸਫਰ ਚ ਬਹੁਤ ਕੁੱਛ ਵਾਪਰਿਆ, ਬਹੁਤ ਦੋਸਤ ਬਣੇ , ਬਹੁਤਿਆਂ ਨਾਲ ਨਜ਼ਦੀਕੀਆਂ ਵਧੀਆਂ , ਕੋਈ ਮੇਰੇ ਲਈ ਰੁਕਿਆ, ਕਈਆਂ ਲਈ ਮੈਂ ਰੁਕਿਆ , ਕੋਈ ਮੇਰੇ ਨਾਲ ਚਲਦਾ ਚਲਦਾ ਮੈਨੂੰ ਭੁੱਲ ਕੇ ਅੱਗੇ ਨਿੱਕਲ ਗਿਆ , ਕੋਈ ਹੱਥ ਫੜ ਕੇ ਨਾਲ ਤੁਰਿਆ , ਕੋਈ ਹੱਥ ਛੱਡ ਕੇ ਅੱਗੇ ਨਿਕਲ ਗਿਆ , ਕੋਈ ਨਾਲ ਚਲਦਾ ਚਲਦਾ ਵਾਪਿਸ ਮੁੜ ਗਿਆ , ਪਰ ਆਪਾਂ ਕਦੇ ਮੱਥੇ ਤਿਉੜੀ ਨੀ ਪਾਈ ....
ਹਾਂ ਬਹੁਤ ਜਣੇ ਨਰਾਜ ਕਰ ਬੈਠਾ , ਕਈਆਂ ਦੀਆਂ ਉਮੀਦਾਂ ਤੇ ਖਰਾ ਵੀ ਨੀ ਉਤਰਿਆ ,ਕਈਆਂ ਨੇ ਮੇਰੀਆਂ ਉਮੀਦਾਂ ਵੀ ਤੋੜੀਆਂ , .....
ਪਰ ਦੋਸਤੋ ਸਫਰ ਓਵੇਂ ਈ ਜਾਰੀ ਦਾ ਜਾਰੀ ਹੈ ਅੱਜ ਵੀ ਤੇ ਹਮੇਸ਼ਾ ਜਾਰੀ ਰਹੂ ਗਾ .....
"ਕੀ ਕਰਨਾ ਹੈ ?.." ਪਤਾ ਲੱਗ ਗਿਆ ਹੈ ..
ਹੋਣਾ ਕਦੋਂ ਐ ਇਹ ਸਫਰ ਤੇ ਮੇਹਨਤ ਨੇ ਈ ਤਹਿ ਕਰਨਾ ਹੈ ...
ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਆਹੀ ਕੀਤੀ ਐ ਕੇ ਕਿਸੇ ਤੋਂ ਕੋਈ ਓਹਲਾ ਨਾ ਰਖਾਂ ਕਿਸੇ ਨਾਲ ਧੋਖਾ ਨਾ ਕਰਾਂ , ਬੱਸ ਤੁਰਿਆ ਜਾਵਾਂ , ਰਾਹ ਚ ਤੁਸੀਂ ਸਾਰੇ ਕਿਸੇ ਨਾ ਕਿਸੇ ਮੋੜ ਤੇ ਆਪਣੇ ਆਪਣੇ ਸਫ਼ਰਾਂ ਤੇ ਜਾਂਦੇ ਮਿਲੋ , ਇੱਕਠੇ ਚਾਹਾਂ ਪੀਏ , ਨਜਾਰੇ ਲਈਏ , ਜਿਨਾ ਚਿਰ ਸਫ਼ਰ ਇੱਕਠਾ ਹੋਵੇ ਇਕੱਠੇ ਤਹਿ ਕਰੀਏ ਕਰੀਏ ਫੇਰ ਆਪਣੀ ਅਪਣੀ ਮੰਜ਼ਿਲ ਵੱਲ ਮੁੜ ਜਾਈਏ ,
ਸਫ਼ਰ ਦੇ ਦੌਰਾਨ ਜੋ ਜੋ ਵੀ ਦਿਲ ਚ ਵੱਸ ਗਿਆ , ਆਪਣੀ ਗਰੰਟੀ ਐ ਹਮੇਸ਼ਾ ਦਿਲ ਚ ਮਹਿਫ਼ੂਜ਼ ਰਹੂ ਗਾ , ਮਿਲਦੇ ਰਹਾਂ ਗੇ ਵਿਛੜਦੇ ਰਹਾਂ ਗੇ ...
ਪਰ ਦਿਲ ਚ ਰਹਾਂ ਗੇ..
ਸਫ਼ਰ ਚ ਰਹਾਂ ਗੇ..
ਨਜਾਰੇ ਲੈਂਦੇ ਰਹਾਂ ਗੇ ..
ਜੱਦ ਜੋ ਕਰਨਾ ਹੈ ਉਹ ਸੰਪੂਰਨ ਰੂਪ ਚ ਕਰ ਨੀ ਲੈਂਦੇ ....।
Tuesday, 27 November 2018
नंगी आवाज़
वो आपको रोज़ नए तरीके से मिलेगी
रोज़ वो एक नई लड़की होगी
वो आपको रोज़ ठुकरायेगी
दिनों पे सालों साल भारी होगें
मेरी जान ये जो सारा फसाद है न हिस्ट्री का हैं
और ये सब मेरी जान मोमेंट्री आर्ट है
मैं एक ट्रैप में फंसा इंसान हूँ
आज भी गालों के खड्डों के बीच अटका इंसान
जानता हूँ रिपीट कुछ नही होता
रिपीट होता है तो 9 से 6 रगड़ने वाला इंसान
पढ़ सको तो समझना
फिर से किसी पहाड़ो में अटक जाएं
कोई बोनफायर चलाये ।
हर कोई सिगनिफिकेन्ट चाहता है
लेकिन तुम्हारी बातचीत ,बकबक सब मुझे मज़ा देती है
मेरी जान समझ सको तो समझना
मैंने बहुत कोशिश करके देखी
मुझे आज भी मेरी पहली मोहब्बत से वो मोहब्बत है
लाख ठकुराऐ , अनजान बना दे मोहब्बत तो मोहब्बत है
मेरी जान
ये ही तो ज़िन्दगी है अनएक्सपेक्टेड
पहली बार देखा तो अनजाना
फिर कुछ जान गया
फिर और ज्यादा जान गया
तुम किसी और से मिली
और मैं फिर से अनजाना
मेरी जाना मेरी आँखों में जो मोहब्बत तुमसे मिलने की जो ख़लिश वो सब कुछ समझो तो फिर से मिलना ।
मगर किसी तयशुदा मुलाकातों में नही बस यूं ही ,
किसी चौराहे पे
और बंद हो जाये किसी कमरे में
मेरी जान
समझना मेरी कल्पना को
जो तुमसे ही पैदा और बस गयी तेरे और मेरे बीच
लो मांन लिया कि मोहब्बत है मुझसे ज्यादा किसी और को तुमसे
मैं तुम्हारे प्यार में मर रहा हूँ
नही यार सतलुज की रानी
जमुना भी मुझे तवायफ़ सी लगी
कईओ की हवस अपने पास रखे बदबूदार होंकर भी पवित्र
क्योंकि वो सारे इल्ज़ाम खुद पर झेल रही है ।
लोगो की नाकामियों को खुद के माथे पर रगड़ें दौड़ती , और बहादुरी से चलती है ।
मेरे और तेरे बीच में यमुना का एक पुल् ही तो है
मैं ये पुल् कभी पार नही कर पाऊंगा ।
मेरा वजूद किनारों तक आ के सिमट जाता है ।
उस वक़्त मुझे तुम यमुना का पानी लगती हो ।
इंसान को भुलक्कड़ होना चाहिए ।
मैं चाहता हूँ कि मैं तुम्हारे अंदर कही जा के ठहर सकूँ जहां तक कोई ख्याल मुझे आ के तंग न करे ।
मैं वहाँ कोई कायर नही जीत में डूबा खुद को जमुना तैरता पाना चाहता हूँ ।
मैं आपसे मिलने के लिए मर रहा हूँ
नही तो
लेट मी डाई
मर रहा हूँ तो मरने दो
उसकी खातिर जो आपको सातवी कक्षा से सिर्फ जानता है , वो ये कभी नही जान पाएगा
कि तुम वो खाली सड़क में पीले से लिबास में कितनी ज्यादा खूबसूरत दिखती हो ।
वो कभी नही जान पायेगा
कि तुम द श और अ बोलते वक़्त थित्या जाती हो
वो कभी नही जान पायेगा कि उसके बाद और उससे पहले के बीचों बीच कोई तुमसे बेइंतहा मोहब्बत कर पाया है तो वो बदसूरत इंसान है
जिसकी औकात तुमने पानी पर गिरते पत्तों की तरह पाई।
जो बूंदे है
आखिरी कब तक बूंद पत्तो पर घर कर पाएगी ।
चलता हूँ मुझे बेचैनी हो रही है ।
मैं आज 3 बार बेहोश हुआ हूँ ।
जब मुझे मेरे होने न होने का होश न रहा ।
मैं उस पत्ते पर बूंद की तरह बेहोश हो कर ठहर जाना चाहता हूँ ।
तुम मुझे गिरने न देना
मेरी जान
कम से कम मेरे होश में वापस आने तक ।
नंगी आवाज़े
वो आपको रोज़ नए तरीके से मिलेगी
रोज़ वो एक नई लड़की होगी
वो आपको रोज़ ठुकरायेगी
दिनों पे सालों साल भारी होगें
मेरी जान ये जो सारा फसाद है न हिस्ट्री का हैं
और ये सब मेरी जान मोमेंट्री आर्ट है
मैं एक ट्रैप में फंसा इंसान हूँ
आज भी गालों के खड्डों के बीच अटका इंसान
जानता हूँ रिपीट कुछ नही होता
रिपीट होता है तो 9 से 6 रगड़ने वाला इंसान
पढ़ सको तो समझना
फिर से किसी पहाड़ो में अटक जाएं
कोई बोनफायर चलाये ।
हर कोई सिगनिफिकेन्ट चाहता है
लेकिन तुम्हारी बातचीत ,बकबक सब मुझे मज़ा देती है
मेरी जान समझ सको तो समझना
मैंने बहुत कोशिश करके देखी
मुझे आज भी मेरी पहली मोहब्बत से वो मोहब्बत है
लाख ठकुराऐ , अनजान बना दे मोहब्बत तो मोहब्बत है
मेरी जान
ये ही तो ज़िन्दगी है अनएक्सपेक्टेड
पहली बार देखा तो अनजाना
फिर कुछ जान गया
फिर और ज्यादा जान गया
तुम किसी और से मिली
और मैं फिर से अनजाना
मेरी जाना मेरी आँखों में जो मोहब्बत तुमसे मिलने की जो ख़लिश वो सब कुछ समझो तो फिर से मिलना ।
मगर किसी तयशुदा मुलाकातों में नही बस यूं ही ,
किसी चौराहे पे
और बंद हो जाये किसी कमरे में
मेरी जान
समझना मेरी कल्पना को
जो तुमसे ही पैदा और बस गयी तेरे और मेरे बीच
लो मांन लिया कि मोहब्बत है मुझसे ज्यादा किसी और को तुमसे
मैं तुम्हारे प्यार में मर रहा हूँ
नही यार सतलुज की रानी
जमुना भी मुझे तवायफ़ सी लगी
कईओ की हवस अपने पास रखे बदबूदार होंकर भी पवित्र
क्योंकि वो सारे इल्ज़ाम खुद पर झेल रही है ।
लोगो की नाकामियों को खुद के माथे पर रगड़ें दौड़ती , और बहादुरी से चलती है ।
मेरे और तेरे बीच में यमुना का एक पुल् ही तो है
मैं ये पुल् कभी पार नही कर पाऊंगा ।
मेरा वजूद किनारों तक आ के सिमट जाता है ।
उस वक़्त मुझे तुम यमुना का पानी लगती हो ।
इंसान को भुलक्कड़ होना चाहिए ।
मैं चाहता हूँ कि मैं तुम्हारे अंदर कही जा के ठहर सकूँ जहां तक कोई ख्याल मुझे आ के तंग न करे ।
मैं वहाँ कोई कायर नही जीत में डूबा खुद को जमुना तैरता पाना चाहता हूँ ।
मैं आपसे मिलने के लिए मर रहा हूँ
नही तो
लेट मी डाई
मर रहा हूँ तो मरने दो
उसकी खातिर जो आपको सातवी कक्षा से सिर्फ जानता है , वो ये कभी नही जान पाएगा
कि तुम वो खाली सड़क में पीले से लिबास में कितनी ज्यादा खूबसूरत दिखती हो ।
वो कभी नही जान पायेगा
कि तुम द श और अ बोलते वक़्त थित्या जाती हो
वो कभी नही जान पायेगा कि उसके बाद और उससे पहले के बीचों बीच कोई तुमसे बेइंतहा मोहब्बत कर पाया है तो वो बदसूरत इंसान है
जिसकी औकात तुमने पानी पर गिरते पत्तों की तरह पाई।
जो बूंदे है
आखिरी कब तक बूंद पत्तो पर घर कर पाएगी ।
चलता हूँ मुझे बेचैनी हो रही है ।
मैं आज 3 बार बेहोश हुआ हूँ ।
जब मुझे मेरे होने न होने का होश न रहा ।
मैं उस पत्ते पर बूंद की तरह बेहोश हो कर ठहर जाना चाहता हूँ ।
तुम मुझे गिरने न देना
मेरी जान
कम से कम मेरे होश में वापस आने तक ।
Thursday, 22 November 2018
दुल्हनें
बच्चे को एक खिलौना पसंद आया और उसे मिल गया ।
बच्चे को लगने लगा कुछ भी चाहो तो मिल जाता है ।
उसने हर एक चीज को खिलौना मानना शुरू कर दिया ।
दुनिया की हर चीज़ खिलौना ।
खेल , भूख , प्यास सब खिलौने ।
फिर उसकी भूख एक औरत बनी ।
माना जाता है कि जब खिलौना खरीद लिया जाता तो वो अपना हरजाईपन खो देता है ।
जब जब वो खिलौने को खूबसूरत देखता उसके साथ सो जाता और अगले एक साल तक उस खिलौने से वंचित हो जाता । फिर वो और खिलौने ले आता उसके कई सौ खिलौने हो जाते । करते करते अब उसे समझ आया कि हर चीज़ खिलौना नही होती । तब तक कितने खिलौने नष्ट कर दिए ।
किसी भी औरत से इश्क़ किया जाए
तिगड़ा एक ही किस्म का बनता है
हुस्न
इश्क़
और मौत
आशिक़ , माशूक और मिलन
जब भूख खत्म होती प्रेम में हार - जीत एक सामान है ।
बच्चा बड़े हो जाते है ।
आदमी आदमी ही रहता है
जब पूर्णता हाथ लगती है
तो वास्तविकता कहीं खो जाती है ।
मेहबूब से मिलन की लिए जरूरी नही
के वो मौजूद हो
खुद आशिक़
खुद माशूक
और खुद में खुद का मिलना
बस उसने भूख और इश्क़ को इतना जाना ।
खिलौने की भूख थी और
प्रेम भूख नही ।
क्योंकि प्रेम वो फूल है ....
जिसे तोड़ा नही जाना चाहिए ।
तुम्हारी हँसी भी फूलों जैसी है
जो भी तुम्हे तोड़ेगा और तुम्हारी खूबसूरती से खेल कर दुनिया में जा बोलेगा ।
मेरा खिलौना अब संपूर्ण हुआ ।
समझ लेना फूल तोड़ दिया गया
ख़ुशबू गायब न ही तितलियां दोस्त रहेंगी
और न ही भँवरे हँसेंगे ।
बच्चा कोई और खिलौना खरिदने बाहर दौड़ेंगे ।
Sunday, 15 April 2018
ਐਵੀਂ ਚੋਰੀ ਚੋਰੀ
ਦਿੱਲੀ ਆਏ ਨੂੰ 6 ਮਹੀਨੇ ਹੋ ਗਏ । 2011 ਤੋੰ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਨਾਲ ਮੈਂ ਖੇਡ ਰਿਹਾ ਤੇ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਮੇਰੇ ਨਾਲ ਖੇਡ ਰਹੀ ਹੈ । ਜਿੰਦਗੀ ਹਰ ਵਾਰ ਮੇਰੇ ਸਾਹਮਣੇ ਕੁਝ ਨਵਾਂ ਪਰੋਸ ਕੇ ਰੱਖਦੀ ਹੈ ਤੇ ਮੈਂ ਕਿਸੇ ਜ਼ਿੱਦੀ ਨਿਆਣੇ ਵਾੰਗੂ ਅੱਖਾਂ ਤੋਂ ਓਹਲੇ ਕਰਦਾ ਜਾਣਾ ਆ ।
" ਕਿਉਂ " ਦਾ ਮੇਰੇ ਕੋਲ ਜਵਾਬ ਨਹੀਂ । ਹਰ ਸ਼ੈ ਦੇ ਲਈ ਰੜਕ ਰੱਖ ਕੇ ਉਹਨੂੰ ਪਾਉਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕੀਤੀ , ਇੱਕ ਵਕ਼ਤ ਦੇ ਬਾਅਦ ਜਦੋਂ ਜਦੋ ਜਹਿਦ ਇੰਨੀ ਕੁ ਵੱਧ ਜਾਣੀ ਗੱਲ ਫਿਰ ਜਰੂਰਤ ਦੀ ਨਹੀਂ` ਖ਼ਵਾਹਿਸ਼ ਤੇ ਆ ਬਹਿਣੀ । ਕਦੋ ਇਹ ਸਭ ਮੇਰੇ ਹੱਡਾ ਵਿੱਚ , ਰੂਹ ਵਿੱਚ ਤੇ ਹੁਣ ਇਹ ਸਭ ਮੇਰੀ ਆਦਤ ਬਣ ਗਿਐ ।
ਕੋਈ ਚੀਜ਼ ਸੌਖੀ ਮਿਲ ਜਾਵੇ ਤੇ ਚੈਨ ਨਹੀਂ ਮਿਲਦਾ ।
ਮੈਂ ਪਿਛਲੇ ਸੱਤਾ ਸਾਲਾਂ ਦੀ ਵਹੀ ਖੋਲਾ` ਤਾਂ ਦੇਖਦਾ ਦੌੜ ਭੱਜ ਤੇ ਹਰ ਚੀਜ਼ ਤੋ ਨੱਠਦਾ ਹੀ ਰਿਹਾ ।
ਮੈਂ ਕਦੇ ਕੋਈ ਪੰਜਾਬੀ ਦੀ ਕਿਤਾਬ ਨਹੀਂ ਪੜ੍ਹੀ | ਇੱਕ ਸੱਚ ਮੰਨਾ ਤੇ , ਹਾਂ ਨਾਨਕ ਸਿੰਘ ਦੀਆਂ 2-4 ਨਾਵਲ ਪਡ਼ੇ , ਓਹਦੇ ਇਲਾਵਾ ਕਦੀ ਕੋਈ ਕਿਤਾਬ ਨਹੀਂ ਪੜੀ । ਹਾਂ ਹਿੰਦੀ ਤੇ ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਦੀਆਂ ਕਿਤਾਬਾਂ ਹਰ ਵੇਲੇ ਮੇਰੇ ਬਸਤੇ ਵਿਚ ਹੁੰਦੀਆਂ ਵਕਤ ਮਿਲੇ ਤਾਂ ਕਦੇ ਕਦਾਈਂ ਇੱਕ ਵਾਰ ਚ ਹੀ ਪੂਰੀ ਕਿਤਾਬ ਖ਼ਤਮ ``` ਨਹੀਂ ਤਾਂ 6 ਮਹੀਨੇ ਲਗਦੇ ਖ਼ਤਮ ਕਰਨੇ ਨੂੰ ।'''
ਸੋਸ਼ਲ ਮੀਡੀਆ ਤੇ ਬਣੇ ਰਹਿਣਾ ਵੀ ਉਹੀ ਗੱਲ ਜਦੋ ਜਹਿਦ ਹੀ ਹੈ । ਢੰਗ ਦਾ ਫੋਨ ਮੇਰੇ ਕੋ ਸਾਲ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਆਇਆ । ਉਹਤੋਂ ਪਹਿਲਾ ਯਾਰ ਬੇਲੀ ਜ਼ਿੰਦਾਬਾਦ ।
ਕੱਲੇ ਹੋਣ ਕਰਕੇ ਗੱਲਾਂ ਬਾਤਾਂ ਲਈ ਇੱਕ ਸੌਖਾ ਰਾਹ ਲੱਭਿਆ , ਬਲੌਗ ਲਿਖਣਾ । ਕੁਝ ਵੀ ਲਿਖਣਾ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਸੋਚਣਾ ਹੋਵੇ ਮੈਂ ਹਮੇਸ਼ਾ ਪੰਜਾਬੀ ਵਿੱਚ ਹੀ ਸੋਚਿਆ । ਮੈ ਕਿਸੇ ਦਾ ਦਿਲ ਜਿੱਤਣ ਲਈ ਨਹੀਂ ਸੀ ਲਿਖਣਾ ਚਾਉਂਦਾ , ਮੈਂ ਤਾਂ ਬੱਸ ਇਕ ਰੂਹ ਦੀ ਤੱਸਲੀ ਲਈ ਲਿਖਦਾ ਸੀ , ਯਾਰ ਬੇਲੀ ਨੇ ਕਹਿਣਾ ਵਕ਼ਤ ਜਾਇਆ ਕਰਦਾ , ਮੈਂ ਕਿਸੇ ਦੀ ਕਦੇ ਕੋਈ ਗੱਲ ਨਹੀਂ ਮੰਨੀ ।
ਚੀਜ਼ ਕੋਈ ਵੀ ਹੋਵੇ ਮੈਂ ਉਮਰ ਦੀਆਂ ਲੀਕਾਂ ਮਿਟੇ ਕੇ ਜਿੰਨੀ ਕੁ ਸਮਝ ਕਮਾਈ ਓਹਦੀ ਹੀ ਕਮਾਈ ਖੱਟੀ , ਗਵਾਇਆ ਬਹੁਤ ਹੈ , ਕਮਾਏ ਦਾ ਮੇਰੇ ਕੋਲ ਹਿਸਾਬ ਨਹੀਂ ।
ਬੱਸ ਮੈਂ ਆਪਣਾ ਵਕ਼ਤ ਦਿੱਤਾ , ਜਿਸ ਨੂੰ ਮਨ ਕੀਤਾ ਓਹੀ ਕਰਨੇ ਨੂੰ ਤੁਰ ਪਿਆ । ਸਿਆਣੇ ਕਹਿੰਦੇ ਹੈ ਰੋਏਗਾ ।
ਇਕ ਵਾਰ ਸਿਆਣੇ ਦੀ ਮੰਨ ਕੇ ਦੁਨੀਆ ਨੇ ਜੋ ਲੀਕ ਖਿੱਚੀ ਐ ਨਾ ਕੇ ਫਿਰ ਏਦਾ , ਫਿਰ ਓਦਾ !
ਮੈਂ ਵੀ ਸਿਆਣਾ ਜਾ ਬਣ ਕੇ ਇੱਕ ਸਮੇਂ ਦੀ ਟਿਕ ਟਿਕ ਤੇ ਜਿਓਣਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤਾ । ਬਹੁਤ ਸੌਖਾ ਸੀ ਪਰ ਕੀਂ ਕਰਦਾ ਮੈਨੂੰ ਜਾਪੇ ਜਿਵੇਂ ਮੈਂ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਈ ਮੰਗਲ ਸ਼ੁਕਰ ਤੇ ਆਂ ਬੈਠਾ ਹੋਵਾਂ । ਹੌਲੀ ਹੌਲੀ ਇੱਕ ਦਿਨ ਉਹ ਦੁਨੀਆ ਦੀ ਕੰਧ ਟੱਪ ਕੇ ਮੈਂ ਆਪਣੀ ਰੂਹ ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਸੁਣ ਕੇ ਅਪਣੇ ਹੀ ਓਸੇ ਮੁਲਕ ਵਿੱਚ ਆ ਬੈਠਾ , ਜਿਥੇ ਖੁਸ਼ੀ ਹੋਣ ਲਈ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਬਿੱਲ ਨਹੀਂ ਤਾਰਨਾਂ ਪੈਂਦਾ ਬਸ ਹੱਡ ਪੈਰ ਦੇ ਜੋਰ ਤੇ ਹੀ ਸਭ ਹਾਸੇ ਤੇ ਰੋਣੇ ਐ , ਹਾਸੇ ਵਿੱਚ ਰੋਣਾ ਤੇ ਰੋਣੇ ਵਿਚ ਹੀ ਹਾਸਾ । ਹਾਂ ਮੈਨੂੰ ਪਤਾ ਤੁਸੀਂ ਸਮਝਣਾ ਇੰਨਾ ਬੋਡਾ ਹੋ ਗਿਆ ਤੇ ਕੀਂ ਲਿਖ ਰਿਹਾ । ਫਿਰ ਉਹੀ ਹੋਇਆ ।
ਮੈਂ ਫਿਰ ਲੀਕਾਂ ਤੇ ਜਿਓਣਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ।
6 ਮਹੀਨੇ ਤੋਂ ਆਪਣੇ ਦਿੱਲ ਤੇ ਰੂਹ ਕਿਸੇ ਲਾਲ ਕੱਪੜੇ ਵਿੱਚ ਬੰਨ ਕੇ ਕਿਤੇ ਸੁੱਟ ਆਇਆ ।
ਪਰ ਚੋਰੀ ਚੋਰੀ ਦਫਤਰ ਦੀ ਇੱਕ ਚੂੰਡ ਵਿੱਚ ਬੈਠਾ ਜੇ ਕੋਈ ਖਾਲੀ ਵਰਕਾ ਮਿਲਦਾ ਤੇ ਆਪਣੀ ਗੁਆਚੀ ਰੂਹ ਦੇ ਨਾਮ ਕੋਈ ਨਾ ਕੋਈ ਖ਼ਤ ਪਾਉਂਦਾ ਰਹਿੰਦਾ । ਮੈ ਜਿਸ ਦੁਨੀਆ ਤੋਂ ਹਾਂ ਮੈਂ ਇਹਦਾ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਪਤਾ ਨਹੀਂ ਲੱਗਣ ਦਿੱਤਾ ਪਰ ਈ-ਮੇਲ , ਫੋਨ , ਸੋਸ਼ਲ ਮੀਡੀਆ ਦੇ ਦੌਰ ਵਿੱਚ ਜਦੋਂ ਮੈਨੂੰ ਕੋਈ ਕਿਸੇ ਕਾਗਜ਼ ਤੇ ਲਿਖਦੇ ਨੂੰ ਵੇਖਦੇ ਤੇ ਉਹ ਸਮਝ ਗਏ ਕੇ ਇਹ ਤਾਂ ਉਹੀ ਹੈ ।
ਕਈਆਂ ਨੇ ਰਹਿਮ ਭਰਿਆ ਤੇ ਕਈਆਂ ਨੇ ਸੁਆਲ ਪਾਏ ਪਰ ਮੈਂ ਮੁਕਰਦਾ ਰਿਹਾ ਮੈਂ ਰਹਿਮ ਵਾਲਿਆ ਤੇ ਸੁਆਲ ਵਾਲਿਆ ਨੂੰ ਕੋਈ ਜਵਾਬ ਨਾ ਦਿੱਤਾ ਤੇ ਕਾਗਜ਼ ਤੇ ਲਿਖਦਾ ਰਿਹਾ , ਇਕ ਦਿਨ ਰਹਿਮ ਵਾਲਿਆ ਨੇ ਮੇਰੀਆਂ ਰੂਹ ਨਾਲ ਕਾਗਜ਼ ਤੇ ਕੀਤੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਪਡ਼ ਕੇ ਕਿਸੇ ਰਸਾਲੇ ਨੂੰ ਭੇਜ ਕੇ ਛਾਪ ਦਿੱਤੀਆਂ , ਮੈਨੂੰ ਓਹਦੇ ਪੈਸੇ ਮਿਲੇ ਤੇ ਓਹਨਾ ਦੇ ਮੈਂ ਮੁੱਲ ਦੇ ਹਾਸੇ ਲੈ ਕੇ ਆਇਆ ਮੈਂ ਰੋਂਦਾ ਰਿਹਾ ਤੇ ਲੋਕ ਗੱਲਾਂ ਸੁਣ ਕੇ ਹੱਸਦੇ ਰਹੇ । ਹੁਣ ਮੈਂ ਲੂਕ ਲੂਕ ਕੇ ਰੂਹ ਨਾਲ ਗੱਲਾਂ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ ਓਹਨੂੰ ਖ਼ਤ ਪਾਉਣਾ ਪਰ ਓਹ ਜਵਾਬ ਨਹੀਂ ਦਿੰਦੀ , ਉਹ ਖਾਮੋਸ਼ ਹੈ , ਉਹ ਚੁੱਪ ਵੱਟ ਬੈਠੀ ਹੈ ।
ਉਹ ਨਰਾਜ਼ ਹੈ , ਖੌਰੇ ਇਸ ਲਈ ਕੇ ਮੈਂ ਉਹਨੂੰ ਓਸੇ ਮੁਲਕ ਚ ਛੱਡ ਆਇਆ ਸਾਂ ਤਾਂ ਕਰਕੇ ......
ਮੈਂ ਫਿਰ ਖਮੋਸ਼ ਹੋ ਗਿਆ , ਮੇਰੇ ਕੋਲ ਥੋੜੇ ਦਿਨ ਬਾਕੀ ਨੇ ਮੈਂ ਛਾਲ ਮਾਰ ਓਸੇ ਮੁਲਕ ਚ ਵਾਪਸ ਪਰਤ ਜਾਣਾ ਰੂਹ ਦੇ ਕੋਲ । ਹੁਣ ਮੇਰੇ ਕੋਲ ਇੰਨਾ ਕਾਗਜ਼ ਹੈ ਕੇ ਮੈਂ ਰੂਹ ਨਾਲ ਬਹੁਤ ਗੱਲਾਂ ਕਰ ਸਕਦਾ ਪਰ ਓਹ ਚੁੱਪ ਤੇ ਉਦਾਸ ਹੈ ।
ਮੈਂ ਕਿਸੇ ਦਾ ਮਨ ਭਾਉਣ ਲਈ ਨਹੀਂ ਆਪਣੀ ਰੂਹ ਦੀ ਖੁਸ਼ੀ ਲਈ ਓਹਦੇ ਨਾਲ ਹਰ ਗੱਲ ਕਰਨੀ ਹੈ ।
ਮੈਂ ਛੇਤੀ ਮੁੜ ਆਉਣਾ ਤੇਰੀ ਦੁਨੀਆ ਦੇ ਵਿੱਚ
ਮੇਰੀ ਰੂਹ
ਮੈ ਤੇਰਾ
ਪੰਕਜ ਸ਼ਰਮਾ
Thursday, 12 April 2018
ਇਲਜ਼ਾਮ
ਮੈਂ ਫਿਰ ਤੈਨੂੰ ਮਿਲਣ ਆਇਆ ..
ਮੈਂ ਇਸ ਵਾਰ ਕਿਸੇ ਦੇ ਇਸ਼ਕ਼ ਚ ਹੋਈਆਂ ਸਿਖਰ ਦੀਆਂ ਹਾਰਾਂ ਦੀ ਗੱਲ ਨਹੀਂ ਕਰਨ ਆਇਆ |
ਨਾ ਹੀ ਕਿਸੇ ਬਾਗ ਬੋਤੇ ਚ ਉੱਡਦੀਆਂ ਤਿੱਤਲੀਆਂ ਦੀ ਗੱਲ ਕਰਨੀ ਹੈਂ ..
ਨਾ ਕਿਸੇ ਮੀਹ ਪਾਏ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਦੀ ਖੁਸ਼ਬੂ ਦੀ ਨਾ
ਕਿਸੇ ਹੀਰ ਦੇ ਰੰਗ ਦੀ
ਨਾ ਹੀ ਗੁੰਦਵੇਂ ਸਰੀਰ ਨੂੰ ਕਾਣੀ ਅੱਖ ਨਾਲ ਮਾਪਦੀਆਂ ਛਾਤੀਆਂ ਦੀ ..
ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਦੱਸਣਾ ਹੈਂ ਕਿ ਮੇਰੇ ਕੋਲ ਆਖ਼ਣੈ ਲਈ ਕੱਖ ਨਹੀਂ ਬਚਿਆ |
ਮੈਂ ਸ਼ਬਦਾਂ ਦੇ ਕੌਮੇਂ ਬਿੰਦੀਆਂ ਟਿੱਪੀ ਤੇ ਅੱਦਕ ਨੂੰ ਗੁਵਾ ਬੈਠਾ ਹਾਂ |
ਮੈਂ ਨਿਹੱਥਾ ਤੇ ਦਿਵਾਲੀਆ ਹੋ ਗਿਆ |
ਮੇਰੀ ਇਸ ਹਾਲਾਤ ਦਾ ਜਿੰਮੇਵਾਰ ਵੀ ਤੂੰ ਹੀ ਹੈ |
ਮੇਰੇ ਕੋਲ ਬਸ ਇਲਜ਼ਾਮ ਦੀ ਗੱਡਰੀ ਹੈ ਜਿਸ ਵਿਚ ਸਾਰੇ ਦੋਸ਼ ਅਤੇ ਕਾਰਨ ਤੇਰੇ ਮੱਥੇ ਮੜ੍ਹਨੇ ਨੇ |
ਪਤਾ ਹੈਂ ਤੂੰ ਨਾ ਨੁੱਕਰ ਕਰੇਗੀ ਪਰ |
ਮੇਰੀ ਮੈਟ ਮਾਰੀ ਗਈ ਹੈਂ |
ਮੇਰੇ ਕੋਲ ਤੇਰੀ ਝੋਲੀ ਪਾਉਣ ਲਈ ਕੁਛ ਨਹੀਂ ਸੀ ਪਰ ਅੱਜ ਇਲਜ਼ਾਮ ਨੇ |
ਆ ਬੈਠ ਤੇ ਆਪਣਾ ਹੱਥ ਮੇਰੇ ਹੱਥਾਂ ਵਿਚ ਦੇ
ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਹੱਥਾਂ ਦੀਆਂ ਉਂਗਲਾਂ ਤੇ ਤੇਰੇ ਇਲਜ਼ਾਮ ਧਾਰ ਕੇ ਤੈਨੂੰ ਦੱਸਣਾ ਹੈ |
ਮੈਂ ਹੁਣ ਸ਼ਬਦ ਤੋਂ ਵਾਂਝਾ ਹਾਂ
ਮੇਰੇ ਕੋਲ ਕੋਈ ਗੁਣਗੁਣਾਉਂਦੀ ਕਵਿਤਾ ਨਹੀਂ ਸੀ
ਜਿਹਨੂੰ ਬੋਲ ਕੇ ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਮੋਹ ਲੈਂਦਾ |
ਅੱਜ ਮੇਰੇ ਕੋਲ ਨਾ ਹੀ ਕਵਿਤਾ ਹੈਂ
ਤੇ ਨਾ ਹੀ ਕੋਈ ਕਹਾਣੀ
ਤੂੰ ਜੋ ਅੱਖਾਂ ਭਰ ਕੇ ਵਾਲ ਵੇਖਦੀ ਤੇ ਸ਼ਾਇਦ ਕੋਈ ਕਹਾਣੀ ਜਾਂ ਕਵਿਤਾ ਨੇ ਜਨਮ ਲਈ ਲੈਣਾ ਸੀ | ਮੈਂ ਕੋਈ ਲਿਖਾਰੀ ਨਹੀਂ ਬਣਨਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਸੀ ਨਾ ਕੋਈ ਅਦਾਕਾਰ |
ਤੇ ਨਾ ਹੀ ਕੋਈ ਮਸ਼ੀਨਾਂ ਤੇ ਬਟਨ ਨੂੰ ਕੁੱਟਦਾ ਕੋਈ ਕਾਰੀਗਰ ਮੈਂ ਤਾਂ ਇਕ ਮਜਦੂਰ ਬਣਨਾ ਚਾਉਂਦਾ ਸੀ ਜੋ ਤੇਰੇ ਨਕਸ਼ ਨੂੰ ਤਸਵੀਰਾਂ ਵਿਚ ਬੰਨ ਸਕੇ ਤੇ ਲਫ਼ਜ਼ ਦੀ ਮਾਲਾ ਦਾ ਮਾਲਾ ਬਣਾ ਕੇ ਤੈਨੂੰ ਇਕ ਰਾਣੀ ਹਰ ਬਣਾ ਕੇ ਤੇਰੇ ਸਰ ਸਜਾ ਸਕੇ | ਪਰ ਜੋ ਚਾਉਂਦਾ ਸੀ ਕੋਈ ਕਲਪਨਾ ਜਾਂ ਖਿਆਲ ਹੀ ਰਹਿ ਗਿਆ |
ਤੇਰੀ ਤੇ ਮੇਰੀ ਮੁਲਾਕਾਤਾਂ ਦਾ ਦਿਨ ਯਾਦ ਕਰਦਾ ਹਾਂ ਤਾਂ ਸਾਰੇ ਵਾਰ ਬੇਧਿਆਨੇ ਲਗਦੇ ਨੇ |
ਐਤਵਾਰ ਜਾਂ ਸ਼ਨੀਵਾਰ ਪਰ ਇੱਦਾ ਲੱਗਦੇ ਨੇ ਇਹ ਵੀ ਸੋਮਵਾਰ ਦੇ ਭੇਸ ਵਿਚ ਮੇਰੇ ਕੋਲ ਆਏ ਹੋਣ |
ਮੇਰੇ ਕੋਲ ਖਾਲੀ ਕਾਗਜ਼ ਦੀ ਇਕ ਢੇਰੀ ਬਾਕੀ ਹੈਂ |
ਤੈਨੂੰ ਖੁੱਲੇ ਗਿੱਲੇ ਵਾਲਾਂ ਵਿਚ ਵੇਖਦਾ ਤਾਂ ਸ਼ਾਇਦ ਤੇਰੇ ਲਈ ਕੁਝ ਲਿਖ ਪਾਉਂਦਾ |
ਪਰ ਹੁਣ ਸਭ ਦੇ ਵਿਚ ਨਾ ਹੀ ਕੋਈ ਫਿਲਾਸਫੀ ਜਾਂ ਫ਼ਲਸਫ਼ਾ ਨਹੀਂ
ਕੋਈ ਤਾਰੀਫ ਕੋਈ ਬਦਤਮੀਜ਼ੀ ਜਾਂ ਅਸ਼ਲੀਲਤਾ ਵੀ ਨਹੀਂ
ਮੇਰੇ ਸ਼ਬਦ ਅਪਾਹਜ਼ ਹਨ
ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਕੋਲ ਬਿਨਾ ਸਿਰ ਪੈਰ ਤੇ ਗੂੰਗੇ ਲਫ਼ਜ਼ਾਂ ਕੋਲ ਕੀਤੇ ਪਹੁੰਚਣ ਦੀ ਆਸ ਨਹੀਂ |
ਪਰ ਮੇਰੇ ਕੋਲ ਇਕ ਰੂਹ ਹੈਂ ਜੋ ਮੇਰੇ ਹਰ ਲਫ਼ਜ਼ ਦੇ ਅੰਦਰ ਮੇਰੇ ਤੇ ਤੇਰੇ ਹੋਣ ਦਾ ਅਹਿਸਾਸ ਹੈਂ |
ਮੇਰੇ ਲਈ ਸਭ ਖਾਸ ਹੈ
ਮੇਰੀ ਹਰ ਕਵਿਤਾ ਸੋਹਣੀ ਹੈ ਤੇਰੇ ਨਾਮ ਵਾਂਗਰਾ |
ਤੂੰ ਮੇਰੇ ਹਰ ਲਫ਼ਜ਼ ਵਿਚ ਜਿਓਂਦੀ ਹੈ
ਇਹ ਸੱਚ ਹੈਂ ਇਸ ਵਿਚ ਨਾ ਕੋਈ ਸੰਗ ਹੈਂ
ਮੇਰੇ ਹਰ ਲਫ਼ਜ਼ ਵਿਚ ਤੇਰੀ ਰੂਹ ਹੈਂ
ਜਦੋ ਤੱਕ ਕੁਝ ਲਿਫ਼ਦਾ ਜਾਵਾਂਗਾ
ਸਮਝਣਾ ਕਿ ਤੂੰ ਮੇਰੇ ਨਾਲ ਹੈਂ |
Tuesday, 13 March 2018
जादू
कुछ ऐसा कहूँ जो आखिर तक तुम्हे याद रहे ...
तुम जब भी कभी उदास हो तो लफ्ज़ मेरे खुद में दोहराओ और सब बदल जाये ....
जब तुम बस मुस्कराओ
जैसे कोई जादू हो जाये
ऐसी कोई बात तुम्हे लिख पाता तुम ...
एक पेंसिल से अंडरलाइन करती
खोलो वो किताब
तो पहले वो नज़र आये
गर तुम पढ़ते पढ़ते खो जाओ
जैसे कोई जादू हो जाये
कोई ऐसा तोहफा दे स्कू
जिसे देख तुम मुझे याद रख पाओ
तुम पास उसे पाओ
तो मुझे याद कर पाओ
जैसे कोई जादू हो जाये ....
कोई ऐसी मुलाकात हो जाये
मैं दूर कही गर निकल जाऊं
बस याद पास तुम्हारे रह जाये
जिसे तुम भी याद कर पाओ
जैसे कोई जादू हो जाये
कुछ ऐसा हो जिसे
मैं देख पाऊँ
तुम देख पाओ
उम्र बीत जाए
वक़्त गुज़र जाए
तुम सामने होते मेरे
मैं देख पाऊँ तुम्हे
जब भी जी चाहे ....
ऐसा कोई जादू हो जाए...
Tuesday, 20 February 2018
लफ़्फ़ाज़ियाँ
कभी कभी रिश्तो से रास्ते मिल जाते हैं
कभी कभी रास्तों में रिश्ते बन जाते हैं
तुमसे मोहब्बत कर बैठा था ,
पर क्यों करूँ मैं मलाल
मैं मोहब्बत बोलता रहा
तुम फितूर समझती रही
कुछ मैं मेरा, तुम अपना
कसूर समझती रही
मैं शौंक के लिए नहीं तुम लिखता हूँ
जब भी तुम पे आ उलझता हूँ
तुम यहाँ आ के सुलझाता हूँ
तुम मनाता हूँ |
पर क्या करू मलाल तो
यूँ हज़ार बार भी टूटे या रूठे मना लूँगा तुझे
मगर देख तेरी मेरी मोहब्बत में शामिल कोई दूसरा न हो |
तुम मानो सवाल से भी गहरी लगती हो
कितना भी पोलिटिकल हो जाऊं
तुम पे आ के पोएटिकल हो जाता हूँ
लफ्ज़ ढूंढने लगता हूँ
कहने को बहुत कुछ होता है
पर रात ख़त्म होते ही ख्वाब भी टूटने लगता है
कभी न मैंने सोचा के तुम मुझे क्यों अच्छी लगती हो
तुम नाराज़ भी अच्छी लगती हो
हँसती हो तो अच्छी लगती हो
जब बात करती हो तो अच्छी लगती हो
पास हो तो अच्छी लगती हो
आज दूर हो तो अच्छी लगती हो
अब तुम आदत हो
पागलपन हो
ज़िद्द हो
कल्पना हो
हक़ीक़त हो
तुम ,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,
चलो फिर कभी अब चलता हूँ |
अब होली पे मिलते हैं
Thursday, 15 February 2018
ਵਾਕਿਫ
- ਐਨਕਾਂ -hmmmmmmm.....!!!
ਹਾਂ ਐਨਕਾਂ |
ਸਿਆਣੀ ਜਈ ਲੱਗਣ ਲੱਗ ਪਈ ਹੈ ।
- ਓੰ ... ਤੇ ਪੰਜ ਸਾਲ ਪਹਿਲਾਂ ਮੈਂ ਸਿਆਣੀ ਨਹੀਂ ਸੀ ਲੱਗਦੀ ?
ਹਾਹਾਹ੍ਹਾ !! ਨਹੀਂ ਓਦੋਂ ਵੀ ਸਿਆਣੀ ਸੀ
-ਤੇ ਤੂੰ ਦਾੜੀ ਕਿਉਂ ਰੱਖ ਲਈ ?
ਥੋੜਾ ਜਿਹਾ ਪਾਗਲ ਦਿਸਣ ਲਈ ।
-ਅੱਛਾ
-ਵੈਸੇ ਪੰਜ ਸਾਲ ਪਹਿਲਾਂ ਵੀ ਪਾਗਲ ਹੀ ਸੀ ।
ਤੇ ਹੁਣ ???
- ਹੁਣ ਜ਼ਿਆਦਾ ਪਾਗਲ ਦਿਸਣ ਲੱਗ ਪਿਆ ਐ ।
ਤੂੰ ਪਹਿਲਾ ਵੀ ਮੂੰਹ ਫੱਟ ਸੀ ਤੇ ਹੁਣ ਵੀ
-ਤੂੰ ਪਹਿਲਾਂ ਵੀ ਚੁੱਪ ਵੱਟ ਸੀ ਤੇ ਹੁਣ ਵੀ ।
ਆਪਾਂ ਦੋਵੇ ਕਦੀ ਇੱਕ ਦੂਜੇ ਲਈ ਸੀ ਹੀ ਨਹੀਂ ।
- "ਮੇਡ ਫਾਰ ਇਚ ਅੱਦਰ" ਵੀ ਨਹੀਂ
ਆਪਾਂ ਬੱਸ ਗ਼ਲਤ ਤੇ ਠੀਕ ਸੀ
- ਕਦੀ ਸਵਾਲ ਤੇ ਕਦੀ ਜਵਾਬ
ਕਦੀ ਮਿਸ਼ਰੀ ਤੇ ਕਦੀ ਨਮਕੀਲੇ
ਆਪਾਂ ਦਿਨਾਂ ਵਰਗੇ ਸੀ
-ਤੇ ਤੂੰ ਸੋਮਵਾਰ ਦੀ ਸਵੇਰ ਵਰਗਾ ।
ਫਿਰ ਆਪਾਂ ਹਫਤੇ ਹੋਣ ਲੱਗੇ
ਬੱਸ ਹੁਣ ਰੁਕ ਜਾਈਏ ,
-ਵਿਛੜ ਵੀ ਟੁੱਟ ਵੀ ਗਏ
-ਨਹੀਂ ਆਪਣੇ ਆਪ ਤੋਂ ।
ਜਿਵੇਂ ਅਸਮਾਨ ਚੋਂ ਸੂਰਜ ਰੁਸ ਜਾਵੇ ਤਾਂ
ਟੁੱਟ ਗਏ ਹਾਂ
ਆਪਾਂ ਹੁਣ ਬਦਲ ਗਏ ਹਾਂ
Sunday, 11 February 2018
ਰਾਜਾ ਰਾਣੀ ਤੇ ਫਿਸੱਡੀ
ਇਹ ਕਹਾਣੀ ਦਾਦੀ ਦੀ ਓਸ ਰਾਜੇ ਰਾਣੀ ਦੀ ਕਹਾਣੀ ਵਾੰਗੂ ਅੱਜ ਵੀ ਅਧੂਰੀ ਹੈ ਜਾਂ ਮੈਂ ਸੱਚਮੁੱਚ ਮੈਂ ਹਾਰ ਚੁੱਕਿਆ ਫਿਸੱਡੀ ਹਾਂ ???
तारीफ़
"ਤਨ ਦੇ ਪਰਦੇ ਪਿੱਛੇ ਮਨ ਕਿਸੇ ਨਾਲ ਕੀ ਕਰਦਾ ਹੈਂ, ਕੋਈ ਨਹੀਂ ਜਾਣਦਾ" तेरी जीत लिखूं या अपनी हार लिखूं उसकी नफ़रत लिखूं या अपना प्यार लिखूं.....
-
ਦਿੱਲੀ ਆਏ ਨੂੰ 6 ਮਹੀਨੇ ਹੋ ਗਏ । 2011 ਤੋੰ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਨਾਲ ਮੈਂ ਖੇਡ ਰਿਹਾ ਤੇ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਮੇਰੇ ਨਾਲ ਖੇਡ ਰਹੀ ਹੈ । ਜਿੰਦਗੀ ਹਰ ਵਾਰ ਮੇਰੇ ਸਾਹਮਣੇ ਕੁਝ ਨਵਾਂ ਪਰੋਸ ਕੇ ਰੱਖ... -
| बारिश | रात का वक़्त आसमान से गरजती बिजलियाँ ... खिड़की के बाहर से अंदर आती हवा जैसे इशारा कर रही हो .. कुछ बताना चाह रही हो ये july ... -
किसी ने पूछा - ज़िन्दगी को क्या समझते हो | ज़िन्दगी- सफर , उम्मीद , इंतज़ार , तलाश , चाहत और हिम्मत " शायद ... -
इस बार बहुत लम्बा वक्फा हो गया है लिखे हुए | कुछ तो लिखूं ...... मगर क्या लिखूं ... लिखते नहीं , बयां करते हैं... कुछ एहसास ..अपनी ... -
दोस्त से फोटोज मांगने के लिए बिनै पत्र | सेवा में, सचिन भाई , डी ए वी स्कूल, मलोट . श्रीमान BC जी , निवेदन यह है कि मेरे बड़े भाई ज...